Frábær morgun!

Eftir yndislegt kvöld með Valla vini mínum, þar sem hann dekraði þvílikt við mig, bakaði gómsæta pizzu sem af einhverjum dularfullum ástæðum festist við bökunarpappírinn (og við kenndum lélegu Brynju hveiti um), við horfðum á frábæra sænska mynd, Maria Larssons eviga ögonblick, með uppáhalds sænska leikaranum mínum Mikael Persbrandt, guðdómlega sexy og heillandi maður. Nammi, heimatilbúið konfekt og kaffi, með pepsi max.
Vaknaði eiturhress snemma í morgun, lagði af stað með báða krakkana til Genarp, hittum Sillu og krakkana hennar fyrir utan hina frábæru yndislegu búð "Erikshjálpin" . Búð fyrir konur eins og mig, hjálpræðisherinn, lengi lifir, Röð fyrir utan, allir að bíða eftir að klukkan yrði 10, ,eins og þegar skotið er úr byssunum á sumrin, og maður hleypur með hjartslátt af spenningi, að græða, finna, bara eitthvað sem manni vantar, eða ekki vantar en langar í. Þetta er víst sjúkdómur sem er illlæknanlegur skv Valla, sk safnarasjúkdómur, ég er með þennan illvíga sjúkdóm, er nefnilega alltaf að græða. Allavega, fór til að finna skálar, undir súpuna í veisluna, fann 13 stk, frá 5-10 kr stk, og staup fyrir cognakið frá 3- 5 kr stk, örugglega nær 20 stk, og ónotaða vel straujaða damask dúka, nánast ókeypis. Þvílíkt sem ég græddi í þessari ferð. Helga spennt, "Einar þú getur kannski fundið eitthvað fínt brothætt" hmmmm já einmitt Helga, það er það sem mig dreymir um. hann bað ekki um neitt, en hún alsæl, með segul á ískap, postulínshund (uggly as hell, bleikur og risastór með skál fyrir aftan hausinn) armband, og postulínsvasa, hún er eins og ég, elskar brothætt! Auk þess keypti ég stóran 10 litra pott fyrir Árna bróður á 40 kr, og tvo franska potta, á 20 kr. Geri aðrir betur. Þessi morgun var bara yndislegur, Silla mín takk fyrir að bjóða mér með, (eða gerði ég það kannski sjálf). Núna er allt skranið komið í uppþvottavélina, annars er ég vön að handþvo allt sem ég kaupi, en núna hef ég ekki tíma, að handþvo nýkeypt skran, er nefnilega parti af programmet, henda gömlu blöðunum utan af því og þvo það, dást að því og reyna svo að koma því fyrir, eitthvað sem er ógerlegt núna á mínu heimili, þessar skálar fara í kassa, sk doktorsveislukassa, ásamt bleiku postulínsbollunum hennar Sillu, sem hún fyndaði fyrir fermingu Sigrúnar. Lengi lifi hjálpræðisherinn, lengi lifi skranið, ég er svo ótrúlega ekológísk! Endurnýti allt. Vil ekkert nýtt. Nema föt, þau kaupi ég ekki lengur notuð, er búinn með þann kafla í lífi mínu.
Lifið heil, nú skal doktorsvörn undirbúin, af fullum fítónskrafti.
Dr Dr Tobba MD Ph D, svo þið hafið þetta á hreinu.

Kæra Dagbók

Ætlaði að reyna að vera með ógeðslega fyndið blogg í dag, en andinn er ekki yfir mér, hef ekkert að segja nema eitt sem ég lærði í dag. Aldrei fara ómáluð og á túr að versla á sig föt, það er ekki að gera sig, geri það aldrei aftur! Læt þessar frábæru myndir tala fyrir mig í dag, eru af börnum sem ég elska. Silla vinkona mín tók þær á afmælinu mínu og á heiður skilið.
Vonandi verður helgin ykkur góð, njótið hennar, því það ætla ég svo sannarlega að gera, Sveini ætlar að gera kjötsúpuna sína, Valli og Brynja koma í mat, ég er búin að þrífa föstudagsþrifin, húsið skínandi hreint, ilmandi æjax, bara eitt tonn af þvotti sem ég er búin að fela, nenni ekki að ganga frá honum. Þokkalega erfitt að eiga eiginmann sem þvær og þvær og svo á ég að ganga frá!
Nú eru akkúrat 2 vikur í vörnina og veisluna, og á þessum tíma eftir tvær vikur verður undirbúningur fyrir stærstu veislu aldarinnar í minnsta húsi aldarinnar haldið. Himininn hvað ég hlakka til, vonandi verð ég ekki hálshöggvin í vörninni, verð að minnsta kosti á réttum stað í tíðarhringnum, með egóið í botni!
knús á ykkur
Tobba

Prinsessan frá Látalæti

Vegna fjölda áskorana, hefst nú bloggið á ný. Efsta myndin er elskuleg Helgan og Sölvin okkar, á gamlárs takið sérstaklega eftir stoltum litlum manni í jakkafötum, þeim fyrstu sem hann hefur farið í, með bindi sem ég gaf honum í tilefni þess, sem allt varð að sjást, og neðri tekin úr uppáhalds búðinni minni í Köben, www.fildefer.dk , hef reyndar aldrei komið inn í hana, haft vit á því, bara skoðað á netinu svona þegar ég læt mig dreyma um ríkari tíma.
Ég er prinsessa, á feita tímabilinu sínu, veit ekki alveg hvað gerðist, en kenni jólum og álagi vegna skila doktorsverkefnis síns um, (já ég er búin að senda inn í prentun, acknowledgekaflinn 10% af ritgerðinni, varð að þakka öllum, fólki sem sat einu sinni við hliðiná mér í strætó eins og Valli orðaði það, ég er bara svona, ritgerðin er flott og hávísindaleg, stolt mitt og barn mitt, en acknowledgementkaflinn er bara ég, stór og mikill), allavega, gerði mig sæta-ri í gær, málaði og setti í mig linsurnar, og svo byrjaði ég, eins og Hafdís frænka forðum daga þegar hún lagðist á bakið og sagði mömmu sinni að það væri hægt að hneppa þessum gallabuxum, einar á fætur annarri, og sjokkið, svo mikið að ég tróð mér bara í pils, og keyrði yfir til Brynju (200 metrar), sem lá nakin og íðilfögur ( nú eða ber og úldin) upp í rúmi, spjölluðum dágóða stund, prinsessan ég, og nakta drottningin Brynja. Ég er búin að líma utaná mig doktorsritgerðina, eins og í 12 ára bekk forðum daga þegar Sigrún vinkona límdi á sig nr 8 (Palli Ólafs) og Halla nr 10 ( Kristján Ara) ég man hins vegar ekki hver ég mátti vera. Stoltið uppmálað. Prinsessa á feita tímabilinu sínu, það er Þorgerður í dag, vildi skra mig Þorgerði Sigurðardóttur frá Látalæti inní doktorsritgerðinni minni, en Brynja sagði að hún ætti ekki að vera grín, en að vera frá Látalæti er ekkert grín, það er háalvarlegt mál, og mikið ábyrgðarhlutverk. Ég er Þorgerður Sigurðardóttir frá Látalæti, það er skráð með silfri á læknatöskuna mína, og það er heilagur sannleikur.
Hvað ætla amma Gústa hefði sagt núna;" Djöfullinn á danskri melju eða hvur andskotinn stóri fíll" ( sem mér finnst passa vel núna þegar ég er á feita tímabilinu) en þetta sagði amma ef henni var brugðið. Sennilega hef ég nú ekki komið henni á óvart, hún vissi hvað í mér bjó, enda úr Látalætisættinni miklu, en skv bestu heimildum þá er ég einmitt fyrsta manneskjan úr þessari ÆTT sem verð doktor, eða Doktoressa, eins og mér finnst hæfa mér betur. svona minnir á Prinsessa.
Veislu skal halda, "úldinn pungur ætlar sér til altaris á morgun" myndi amma segja, þegar hún horfir niður á mig frá himninum! oh já, með bert upp í kríka ætla ég að halda veislu, sniða stakk eftir vindi og halda hana heima, með hjálp góðra vina, og enn betri fjölskyldu. Bjóða öllum, og engin festbidrög, nei bara þeim mun meiri gjafir, "Festbidrag mottages ej, men destå dyrare o vackrare presenter, mottages gärna", mun standa á boðskortunum, þoli ekki nízku Svíanna, sem
setja 10 kr í púkk og gefa lestarmiða til Malmö aðra leiðina. Það hentar mér ekki, ég er ekki snobb, vil hvorki Georg Jensen eða Marimekko, ég vil gamalt skran með sál, helst eitthvað sem amma Margrét á, eða amma Gústa átti, eins og súputarínuna hennar, sem aldrei er notuð en ég myndi nota, (eins og sósuskálin hennar sem Sveinbi braut, en límdi saman úr 1000 molum og núna planta ég blómum í hana, því hún míglekur). Allavega, góða veislu mun ég halda og hann Olli minn, hann Olli MINN kemur, já mamma "Olli líka Olli líka" er að vinna í því að hún Eddan mín komi og Keli, Andri og Högni (já hinn eini sanni, "er þú komst við hjartað á mér Högni", hann er nefnilega frændi minn, náfrændi úr Látalætisætt hann líka), Keli og Andri eru bræður hans, og ég er búin að skipa móður þeirra í nefnd, að styrkja þá sökum kreppu til Tobbu veislu, þá vantar bara Arndísi, og Kollu frænku, með Hafdísis, (ég átti nefnilega að heita Þórdís, það fannst ömmu Gústu; Hafdís, Arndís og Þórdís, og allar værum við kallaðar Dísa)
Allavega Komi þeir sem koma vilja, látið mig bara vita! Þið sem komist ekki megið senda gjafir, já ég elska pakka, stóra pakka, litla pakka, mjúka pakka, harða pakka, umslög sérstaklega frá ömmu. Föstudagurinn 13 mars, 2009, verður dagurinn minn, til heiðurs mér, og engum nema mér, og mínum, ætt mín og þjóð ættu að vera stolt af mér, "farðu að hita madama skita" (farðu að gera eitthvað, eins og amma myndi segja)
Það er bara svo góð tilfinning, að verða doktor, ég mæli með henni, til þeirra sem hafa ætt og gáfur til, já svona fólk eins og ég!
Lifið heil
Doktor Tobba

Stöðvið þjóðarmorðin á Gaza

Finn fyrir gífurlegum vanmætti. Það að vera læknir og starfa sem slíkur, á sjúkrahúsi þar sem nóg er til af öllu og fylgjast svo með þeim hörmungum sem dynja á Palestínumenn á Gaza.
Vanmætti að vera með þessa menntun, vitandi að væri maður þarna gæti maður kannski gert eitthvað gagn, og fyllist vonleysis tilfinningu því ekki er hægt að komast þangað en jafnframt er jafnframt raunsæ, því mitt hlutverk er að koma börnum mínum til manns og vera til staðar fyrir þau. En ég tek ofan af fyrir norskum kollegum mínum, og tilraunum þeirra að koma boðskapnum áfram að hjálp þurfi núna, og það strax, ekki á morgun ekki hinn heldur núna.
Margt smátt gerir eitt stórt, og eitt lítið skref væri að íslenska ríkisstjórnin fordæmdi þessar hörmungar og hætti öllum samskiptum við Ísraelsmenn. Einhvers staðar verður að byrja.
Ég hef sjálf lesið mikið um helförina, og mér er gersamlega óskiljanlegt þegar ekki er styttra síðan en rúm 60 ár frá stríðslokum seinni heimstyrjaldarinnar að þetta geti átt sér stað.
Ég fordæmi árasir Ísraelsmanna á óbreytta borgara, konur og börn. Um leið fordæmi ég sjálfsmorðárásir Palestínumanna á saklausa Ísraela.

Mín leið verður að sniðganga vörur frá Ísrael, grænmeti og allt annað, þar til þessum þjóðarmorðum lýkur. Mæli ég með því að þið hin gerið slíkt hið sama og skorið á íslensk stjórnvöld að fordæma þessi gegndarlausu dráp á saklausum börnum, konum, gamalmönnum og unglingum.

Lifið heil
Þorgerður

Gleðilegt ár elskurnar

Komi þeir, sem koma vilja,

veri þeir, sem vera vilja,

fari þeir, sem fara vilja,

mér og mínum að meinalausu.

Stígum fastar á fjöl,

spörum ekki skó;

guð má ráða,

hvar við dönsum önnur jól.

Nú er kátt í hverjum hól,

hátt nú allir kveði

hinstu nótt um heilög jól,

höldum álfagleði.

Fagurt er rökkrið við ramman vætta söng

syngjum dátt og dönsum því nóttin er svo löng.

Megi 2009 verða árið okkar, fagurt, gæfuríkt, og fullt af pjeningum, heilbrigði og hreyfing, er nýjársheitið mitt, mun þó ekki sína neinar fyrir og eftir myndir.
Ég sendi Íslendingum nær og fjær, mínar hugheilu óskir um farsælt komandi ár. Ekki láta deigan síga, látum hendur standa fram úr ermum, sínum um heiminum að við erum Íslendingar, höfum gengið í gegnum annað eins, survival of the fittest. Látum þetta okkur að kenningu verða og göngum inn í 2009 með opnum hug og björtu hjartalagi. Ástkærri móðursystur minni, fyrirmynd minni að svo mörgu, óska ég innilega til hamingju með afmælið, Mæju Páls þriggjabarnamóðurmeðtvöbleyjubörnogbæðiábrjósti óska ég til hamingju með afmælið í gær. Hér á mínu heimili er undirbúningur kvöldsins í fullum gangi, búið að gera stuffinginn, 7 kg kalkúnn bíður eftir að vera fylltur af smjöri, salvíu og ísmolum, troðið i ICA bréfpoka og inn í ofn, 30 min á kg, kartöflur skulu brúnaðar, forréttur undirbúinn, íslensk bleikja, með koriander, kókosmjöli og chili, papadoms uppskrift frá Árna, leggja skal á borð fyrir 15 manns (ekki spyrja mig hvernig ég ætla að koma þeim fyrir), hér verða Íslendingar, fallegir og glaðir í sínu fínasta pússi, Rússar í sparífötum, og einn Svíi, bara einn, fullt hús af börnum og við munum sprengja og sprengja rakettur í alla nótt. Við munum slá met foreldra minna og vina þeirra áramótin 1982 þegar Árni Tómas hafði keypt rakettur á svartamarkaði í Stokkhólmi, 30 íslendingar gistu á dýnum í kjallaranum, Svíarnir gengu af göflunum vegna brjálæðra Íslendinga sem voru á leiðinni að sprengja allt hverfið upp og hótuðu að kalla á lögguna, og við hlógum, og sprengdum bara meira. Foreldrar mínir voru þá 33 ára, sem sagt töluvert yngri en ég og Sveinbi núna. En ég man þetta gamlárskvöld eins og það hafi verið í gær. Tobleroneís í frysti, bæði með og án toblerone. Hvít súkkulaðimúss með lingonsylt skal gerð. Lagt á borð með sparídiskum og kristal. Pússað silfur og þurrkað af glösum. Sjóbað í sænskum sjó og gufubað, fyrst strákarnir og svo stelpurnar. Rúllur settar í hár og glimmer á kinnar. Hilman mín hér, Nonni sem dáleiddi mig í gær, hér var haldin kvöldvaka, allir með atriði, Helga vann. Sölvi breikaði, Einsi og Aðalsteinn voru með legóvídeo með eigin leik líka, Helga söng, Hilma og Jökull með búktal, Tobba með Baggalút og Tékkneska eurovisionlagið 2007. Sveinbi sat hjá. Kvöldið gott og mikið hlegið.

Lifið heil

Tobba

Jólasagan mín 2008 til Raymonde og Roland Manoury

Er tileinkuð einni bestu vinkonu minni sem lést á jónsmessunótt sl sumar. Raymonde Manoury.
Raymonde var 43 árum eldri en ég, og ég hitti hana fyrst á Seyðisfirði fyrir um 30 árum.
Hún kenndi mér svo margt sem ég ætla ekki að telja upp hér, heldur ætla ég að segja ykkur litla sögu sem mér finnst lýsa hvernig manneskja hún var.
Fyrir nokkrum árum keyrðum ég og Sveinbjörn með krakkana niður til Vitrac i Frakklandi þar sem Raymonde bjó með honum Roland mínum. Um nóttina fékk Sveinbjörn háan hita og ógleði og uppköst, var bara alvöru veikur. Ég gaf honum að drekka og fór niður brakandi stigann, inn í kaffiilminn úr eldhúsinu með köldu flísunum, Roland vatnsgreiddur og fínn á leið að versla í matinn. "Tu as bien dormi ma cherie" sagði Raymonde, setning sem hún sagði við mig alla morgna í þessu húsi þegar ég vaknaði, "svafstu vel elskan". Svo hitaði hann handa mér kaffi, sauð mjólkina og hún ristaði handa mér brauð, baguette skorið þvert. Kaffi drukkið úr gamalli bols, lítil sprunga á kantinum. Jú ég svaf vel en Sveinbjörn er komin með einhverja pest. "nú er hann eins og pabbi þinn, sagði hún, hann veiktist alltaf í gamla daga fyrstu nóttina í Vitrac, merkilegt. Málið er að hvergi í heiminum er betra að vera veikur en einmitt þarna í þessu húsi, hjá þessari konu, þá tala ég af eigin reynslu. Svo borðaði ég morgunmatinn, við spjölluðum, hún leiddi Einar upp til Sizu systur sinnar og hann hjálpaði henni að tína ber, þau skyldu gera sultu. Helgan skottaðist um leitandi eltandi kisurnar, sumar blindar aðrar með sjón.
Þetta var góður morgunn, hjá góðu fólki, á húsi sem mér reiknaðist einhvern tímann til að ég hefði búið í í meira en ár.
Sveinbjörn enn slappur, og í þetta sinn átti hann fulla samúð mína, enda objektíft veikur, uppköst og hiti eru veikindi.
Kirkjan bak við húsið hringdi klukkunum sínum, þá heyrist í Raymonde, jæja hvað er nú klukkan, tólf já OK þá er í lagi að fara. "hvert ertu að fara"spyr ég, " nú yfir til Riri bróður að stela grænmeti úr garðinum hans, hann er inni að borða. Málið var ekki að Riri vildi ekki gefa henni grænmeti úr garðinum sínum heldur var annar einstaklingur í hans fjölskyldu sem kunni ekki við það. Það vissi Raymonde vel, og greinilegt að þetta var ekki í fyrsta sinn sem hún fór í stígvélin sín og skottaðist þrátt fyrir all háan aldur, í hádegishléi bróður síns, til að sækja gulrætur, nýjar kartöflur, ferskar kryddjurtir. Allt þetta skar hún niður og sauð með salt ögn í potti, "je vais lui faire un petite tizanne" ég ætla að gefa honum grænmetissoð, þá batnar honum. Hún sauð og kryddaði, sigtaði svo grænmetið frá, og setti í gamla bols, á bakka og fór upp til hans. Hann talar ekki frönsku hann Sveinbjörn minn, og ekki talaði hún ensku hún Raymonde mín, en þau skildu nú samt hvort annað þarna. Hann drakk seyðið og honum batnaði.
Svona var hún, alltaf tilbúin til að hjálpa, gera eitthvað fyrir fólk, fólk sem hún þekkti mikið, fólk sem hún þekkti lítið. Með lausnir á öllu, lífsreynd, og góð, falleg og mjúk. Og himininn hvað ég sakna hennar. Hún kenndi mér svo margt, sem ég ætla ekki að segja hér. Geymi það í hjarta mínu. Roland minn, er hetjan mín, ég sakna hans, og hlátursins hans, jólagjöfin hans er ennþá inn í þvottahúsi, hún mun berast, og hann mun hlæja þegar hann opnar hana. Ég varð þeirrar gæfu njótandi að fá að fara til þeirra í áttræðisæfmæli hennar sem var haldið fyrirfram vegna veikinda hennar. Eitthvað sem ég fann djúpt í mínu hjarta að ég yrði að gera. Grennri, með minna hár, og ekki lengur svart, með örlítið veikari röddu, sagði hún við mig," tu as bien dormi ma cherie", lét Roland sjóða handa mér kaffi, ristaði handa mér brauðið, og sat á móti mér þegar ég drakk það.
Ég elskaði þessa konu. Hún var mér í senn vinkona, móðir og amma. Ég sendi Roland Manoury og öllum systrum hennar sem lifa hana, Riri, Olla og Philippe, Eddu, Tomma, Tristan og Dísu, Chayönu og Elias mínar fallegustu og bestu jólakveðjur. Fyrstu jólin okkar án Raymonde, en ég er sannfærð um að hún fylgir okkur.
Tobba

Ég á afmæli í dag

Ég Þorgerður Sigurðardóttir á afmæli í dag, er orðin gömul, með nýjar flottar strípur, hengpattar og þarf að fara í svuntuaðgerð. Ég er þó ekki með mikið af hrukkum er mér sagt, en ég er með eina við efri vörina, og hún fer óendanlega í taugarnar á mér. Mér hafa borist margar fallegar gjafir og yndislegar kveðjur, héðan og þaðan, og þakka ég þær. Ég vonast þó til að fá örlítið fleiri gjafir áður en dagurinn minn er allur, því ég elska pakka, elska að eiga afmæli og finnst nítjándi desember fallegasta dagsetningin í heimi!
Fyrsta gjöfin og sú besta í gær voru antík kvensjúkdómagræjur, gogga, piange og skröpu sem bróðir minn fann á antíkmarkað á Barcelóna, algerlega ómissandi á hvert heimili, greinilega snjáð eftir mörg leggöng, hugsa um að skreyta með blúndum, svona soltið sjabbí skík stíl. Nú get ég farið í klobbaskoðun heima hjá mér, ónefndur kvensjúkdómalæknir ætlar að taka það að sér, vantar bara gynstólinn. Alger snilld. Lengi langað í goggu.
Börnin sungu í kirkjunni mér til heiðurs, enda skólaslit í dag, ég söng Heims um ból hátt á íslensku, enda miklu fallegri texti en sá sænski, Svíunum fannst þetta skrítið en mér var alveg sama, enda á ég afmæli í dag, þetta er minn dagur. Minn og Mikaels litla og Eyjólfar Felix, á nebblilega 2 vinkonur sem hafa eignast börnin sín á þessum fallega degi.
Árni bróðir er hér og ætlar að dekra við mig í mat og drykk, og svo koma bestu vinirnir og ætla að eiga með mér yndislegt kvöld, og færa mér gjafir, margar og fallegar og vonandi dýrar. Ég er bara þannig típa, vill frekar gull en silfur, vill frekar demanta en rúbinusteina, vill bara það besta, hef sankað að mér besta fólki í heimi, og ég er svoooo heppin, á mann sem er frambærilegur í veislum, á falleg yndisleg börn, yndisleg systkinabörn, sem eru hér líka, mér til heiðurs á þessum merka degi, annað þeirra er altalandi stúlka á katalónsku eftir 3 mánaða dvöl erlendis, og hitt er pjakkur sem eltir son minn út um allt, og kallar pabba sinn fyrir mömmu, og hermir eftir rollum og kisum, tosar kisu í skottið og henni Tobbu minni kisunöfnu er alveg sama.
Þetta er frábær dagur og það er bara hádegi!!!
Til hamingju elsku besta fallegasta Tobba mín, To me myself and I, ég elska sjálfan mig og kannski eilítið þig.
Keyptu þér eitthvað fallegt og settu á þig glimmer, sagði æskuvinkona mín, og það mun ég sko sannalega gera, skarta mínu fegursta að utan sem innan, (sleppi goggunni) og njóta, anda og njóta að verða orðin fullorðin. Ég man móður mína, 34 í baði með hríðir, og mér fannst hún svvvoooo gömul, ég var 12 ára að eignast litla systur, sem gekk svo á milli okkar stelpnanna á Tómasarhaganum 1983. ég er núna 3 árum eldri en mamma var þá, og enn eftir að eignast 3ja barnið.
Hlátursköll úr eldhúsinu, stúlkur í leik, Mugison á fóninum, ætla að snurfusa heimilið og svo sjálfan mig, setja í mig linsur, ofgnótt af maskara, og glimmer.
Ég á afmæli í dag, og ég er stolt af því.
Þakka ég foreldrum mínum að færa mig inn í þennan heim, hef elskað þau lengst.
Tek á móti gjöfum fram að næsta afmæli, ekki hika við að senda mér póst til að fá addressuna mína, ekki hika, það er það sama og tapa.
Lifið heil, ég nota vindinn, og sendi ykkur kveðjur, til allra sem þekkja mig í þessum heimi, lúðrasveit og rósir þér til handa, var einu sinni ort um mig, bíð spennt eftir næsta afmælisljóði frá henni.
ps tékkaði svona að gamni hvað það myndi kosta að fljúga heim á Þorláksmessu og heim 2. janúar. 105.792 á mann sem sagt 425.000 fyrir okkur fjögur, hvenær sé ég fallega landið mitt næst og það mig, hvers eiga Íslendingar að gjalda, engin jól án Tobbu, engin áramót án Tobbu,
Ljóst að hinir leiðinlegu Svíar sitja uppi með mig og mitt hyski og ég þá.
Tobba