Tobbatútta

Frábær morgun!

2009-03-07T03:14:00.000-08:00

Eftir yndislegt kvöld með Valla vini mínum, þar sem hann dekraði þvílikt við mig, bakaði gómsæta pizzu sem af einhverjum dularfullum ástæðum festist við bökunarpappírinn (og við kenndum lélegu Brynju hveiti um), við horfðum á frábæra sænska mynd, Maria Larssons eviga ögonblick, með uppáhalds sænska leikaranum mínum Mikael Persbrandt, guðdómlega sexy og heillandi maður. Nammi, heimatilbúið konfekt og kaffi, með pepsi max.
Vaknaði eiturhress snemma í morgun, lagði af stað með báða krakkana til Genarp, hittum Sillu og krakkana hennar fyrir utan hina frábæru yndislegu búð "Erikshjálpin" . Búð fyrir konur eins og mig, hjálpræðisherinn, lengi lifir, Röð fyrir utan, allir að bíða eftir að klukkan yrði 10, ,eins og þegar skotið er úr byssunum á sumrin, og maður hleypur með hjartslátt af spenningi, að græða, finna, bara eitthvað sem manni vantar, eða ekki vantar en langar í. Þetta er víst sjúkdómur sem er illlæknanlegur skv Valla, sk safnarasjúkdómur, ég er með þennan illvíga sjúkdóm, er nefnilega alltaf að græða. Allavega, fór til að finna skálar, undir súpuna í veisluna, fann 13 stk, frá 5-10 kr stk, og staup fyrir cognakið frá 3- 5 kr stk, örugglega nær 20 stk, og ónotaða vel straujaða damask dúka, nánast ókeypis. Þvílíkt sem ég græddi í þessari ferð. Helga spennt, "Einar þú getur kannski fundið eitthvað fínt brothætt" hmmmm já einmitt Helga, það er það sem mig dreymir um. hann bað ekki um neitt, en hún alsæl, með segul á ískap, postulínshund (uggly as hell, bleikur og risastór með skál fyrir aftan hausinn) armband, og postulínsvasa, hún er eins og ég, elskar brothætt! Auk þess keypti ég stóran 10 litra pott fyrir Árna bróður á 40 kr, og tvo franska potta, á 20 kr. Geri aðrir betur. Þessi morgun var bara yndislegur, Silla mín takk fyrir að bjóða mér með, (eða gerði ég það kannski sjálf). Núna er allt skranið komið í uppþvottavélina, annars er ég vön að handþvo allt sem ég kaupi, en núna hef ég ekki tíma, að handþvo nýkeypt skran, er nefnilega parti af programmet, henda gömlu blöðunum utan af því og þvo það, dást að því og reyna svo að koma því fyrir, eitthvað sem er ógerlegt núna á mínu heimili, þessar skálar fara í kassa, sk doktorsveislukassa, ásamt bleiku postulínsbollunum hennar Sillu, sem hún fyndaði fyrir fermingu Sigrúnar. Lengi lifi hjálpræðisherinn, lengi lifi skranið, ég er svo ótrúlega ekológísk! Endurnýti allt. Vil ekkert nýtt. Nema föt, þau kaupi ég ekki lengur notuð, er búinn með þann kafla í lífi mínu.
Lifið heil, nú skal doktorsvörn undirbúin, af fullum fítónskrafti.
Dr Dr Tobba MD Ph D, svo þið hafið þetta á hreinu.

Kæra Dagbók

2009-02-27T07:01:00.000-08:00

Ætlaði að reyna að vera með ógeðslega fyndið blogg í dag, en andinn er ekki yfir mér, hef ekkert að segja nema eitt sem ég lærði í dag. Aldrei fara ómáluð og á túr að versla á sig föt, það er ekki að gera sig, geri það aldrei aftur! Læt þessar frábæru myndir tala fyrir mig í dag, eru af börnum sem ég elska. Silla vinkona mín tók þær á afmælinu mínu og á heiður skilið.
Vonandi verður helgin ykkur góð, njótið hennar, því það ætla ég svo sannarlega að gera, Sveini ætlar að gera kjötsúpuna sína, Valli og Brynja koma í mat, ég er búin að þrífa föstudagsþrifin, húsið skínandi hreint, ilmandi æjax, bara eitt tonn af þvotti sem ég er búin að fela, nenni ekki að ganga frá honum. Þokkalega erfitt að eiga eiginmann sem þvær og þvær og svo á ég að ganga frá!
Nú eru akkúrat 2 vikur í vörnina og veisluna, og á þessum tíma eftir tvær vikur verður undirbúningur fyrir stærstu veislu aldarinnar í minnsta húsi aldarinnar haldið. Himininn hvað ég hlakka til, vonandi verð ég ekki hálshöggvin í vörninni, verð að minnsta kosti á réttum stað í tíðarhringnum, með egóið í botni!
knús á ykkur
Tobba

Prinsessan frá Látalæti

2009-02-10T01:49:00.000-08:00

Vegna fjölda áskorana, hefst nú bloggið á ný. Efsta myndin er elskuleg Helgan og Sölvin okkar, á gamlárs takið sérstaklega eftir stoltum litlum manni í jakkafötum, þeim fyrstu sem hann hefur farið í, með bindi sem ég gaf honum í tilefni þess, sem allt varð að sjást, og neðri tekin úr uppáhalds búðinni minni í Köben, www.fildefer.dk , hef reyndar aldrei komið inn í hana, haft vit á því, bara skoðað á netinu svona þegar ég læt mig dreyma um ríkari tíma.
Ég er prinsessa, á feita tímabilinu sínu, veit ekki alveg hvað gerðist, en kenni jólum og álagi vegna skila doktorsverkefnis síns um, (já ég er búin að senda inn í prentun, acknowledgekaflinn 10% af ritgerðinni, varð að þakka öllum, fólki sem sat einu sinni við hliðiná mér í strætó eins og Valli orðaði það, ég er bara svona, ritgerðin er flott og hávísindaleg, stolt mitt og barn mitt, en acknowledgementkaflinn er bara ég, stór og mikill), allavega, gerði mig sæta-ri í gær, málaði og setti í mig linsurnar, og svo byrjaði ég, eins og Hafdís frænka forðum daga þegar hún lagðist á bakið og sagði mömmu sinni að það væri hægt að hneppa þessum gallabuxum, einar á fætur annarri, og sjokkið, svo mikið að ég tróð mér bara í pils, og keyrði yfir til Brynju (200 metrar), sem lá nakin og íðilfögur ( nú eða ber og úldin) upp í rúmi, spjölluðum dágóða stund, prinsessan ég, og nakta drottningin Brynja. Ég er búin að líma utaná mig doktorsritgerðina, eins og í 12 ára bekk forðum daga þegar Sigrún vinkona límdi á sig nr 8 (Palli Ólafs) og Halla nr 10 ( Kristján Ara) ég man hins vegar ekki hver ég mátti vera. Stoltið uppmálað. Prinsessa á feita tímabilinu sínu, það er Þorgerður í dag, vildi skra mig Þorgerði Sigurðardóttur frá Látalæti inní doktorsritgerðinni minni, en Brynja sagði að hún ætti ekki að vera grín, en að vera frá Látalæti er ekkert grín, það er háalvarlegt mál, og mikið ábyrgðarhlutverk. Ég er Þorgerður Sigurðardóttir frá Látalæti, það er skráð með silfri á læknatöskuna mína, og það er heilagur sannleikur.
Hvað ætla amma Gústa hefði sagt núna;" Djöfullinn á danskri melju eða hvur andskotinn stóri fíll" ( sem mér finnst passa vel núna þegar ég er á feita tímabilinu) en þetta sagði amma ef henni var brugðið. Sennilega hef ég nú ekki komið henni á óvart, hún vissi hvað í mér bjó, enda úr Látalætisættinni miklu, en skv bestu heimildum þá er ég einmitt fyrsta manneskjan úr þessari ÆTT sem verð doktor, eða Doktoressa, eins og mér finnst hæfa mér betur. svona minnir á Prinsessa.
Veislu skal halda, "úldinn pungur ætlar sér til altaris á morgun" myndi amma segja, þegar hún horfir niður á mig frá himninum! oh já, með bert upp í kríka ætla ég að halda veislu, sniða stakk eftir vindi og halda hana heima, með hjálp góðra vina, og enn betri fjölskyldu. Bjóða öllum, og engin festbidrög, nei bara þeim mun meiri gjafir, "Festbidrag mottages ej, men destå dyrare o vackrare presenter, mottages gärna", mun standa á boðskortunum, þoli ekki nízku Svíanna, sem
setja 10 kr í púkk og gefa lestarmiða til Malmö aðra leiðina. Það hentar mér ekki, ég er ekki snobb, vil hvorki Georg Jensen eða Marimekko, ég vil gamalt skran með sál, helst eitthvað sem amma Margrét á, eða amma Gústa átti, eins og súputarínuna hennar, sem aldrei er notuð en ég myndi nota, (eins og sósuskálin hennar sem Sveinbi braut, en límdi saman úr 1000 molum og núna planta ég blómum í hana, því hún míglekur). Allavega, góða veislu mun ég halda og hann Olli minn, hann Olli MINN kemur, já mamma "Olli líka Olli líka" er að vinna í því að hún Eddan mín komi og Keli, Andri og Högni (já hinn eini sanni, "er þú komst við hjartað á mér Högni", hann er nefnilega frændi minn, náfrændi úr Látalætisætt hann líka), Keli og Andri eru bræður hans, og ég er búin að skipa móður þeirra í nefnd, að styrkja þá sökum kreppu til Tobbu veislu, þá vantar bara Arndísi, og Kollu frænku, með Hafdísis, (ég átti nefnilega að heita Þórdís, það fannst ömmu Gústu; Hafdís, Arndís og Þórdís, og allar værum við kallaðar Dísa)
Allavega Komi þeir sem koma vilja, látið mig bara vita! Þið sem komist ekki megið senda gjafir, já ég elska pakka, stóra pakka, litla pakka, mjúka pakka, harða pakka, umslög sérstaklega frá ömmu. Föstudagurinn 13 mars, 2009, verður dagurinn minn, til heiðurs mér, og engum nema mér, og mínum, ætt mín og þjóð ættu að vera stolt af mér, "farðu að hita madama skita" (farðu að gera eitthvað, eins og amma myndi segja)
Það er bara svo góð tilfinning, að verða doktor, ég mæli með henni, til þeirra sem hafa ætt og gáfur til, já svona fólk eins og ég!
Lifið heil
Doktor Tobba

Stöðvið þjóðarmorðin á Gaza

2009-01-06T12:02:00.001-08:00

Finn fyrir gífurlegum vanmætti. Það að vera læknir og starfa sem slíkur, á sjúkrahúsi þar sem nóg er til af öllu og fylgjast svo með þeim hörmungum sem dynja á Palestínumenn á Gaza.
Vanmætti að vera með þessa menntun, vitandi að væri maður þarna gæti maður kannski gert eitthvað gagn, og fyllist vonleysis tilfinningu því ekki er hægt að komast þangað en jafnframt er jafnframt raunsæ, því mitt hlutverk er að koma börnum mínum til manns og vera til staðar fyrir þau. En ég tek ofan af fyrir norskum kollegum mínum, og tilraunum þeirra að koma boðskapnum áfram að hjálp þurfi núna, og það strax, ekki á morgun ekki hinn heldur núna.
Margt smátt gerir eitt stórt, og eitt lítið skref væri að íslenska ríkisstjórnin fordæmdi þessar hörmungar og hætti öllum samskiptum við Ísraelsmenn. Einhvers staðar verður að byrja.
Ég hef sjálf lesið mikið um helförina, og mér er gersamlega óskiljanlegt þegar ekki er styttra síðan en rúm 60 ár frá stríðslokum seinni heimstyrjaldarinnar að þetta geti átt sér stað.
Ég fordæmi árasir Ísraelsmanna á óbreytta borgara, konur og börn. Um leið fordæmi ég sjálfsmorðárásir Palestínumanna á saklausa Ísraela.

Mín leið verður að sniðganga vörur frá Ísrael, grænmeti og allt annað, þar til þessum þjóðarmorðum lýkur. Mæli ég með því að þið hin gerið slíkt hið sama og skorið á íslensk stjórnvöld að fordæma þessi gegndarlausu dráp á saklausum börnum, konum, gamalmönnum og unglingum.

Lifið heil
Þorgerður

Gleðilegt ár elskurnar

2008-12-31T00:59:00.000-08:00

Komi þeir, sem koma vilja,

veri þeir, sem vera vilja,

fari þeir, sem fara vilja,

mér og mínum að meinalausu.

Stígum fastar á fjöl,

spörum ekki skó;

guð má ráða,

hvar við dönsum önnur jól.

Nú er kátt í hverjum hól,

hátt nú allir kveði

hinstu nótt um heilög jól,

höldum álfagleði.

Fagurt er rökkrið við ramman vætta söng

syngjum dátt og dönsum því nóttin er svo löng.

Megi 2009 verða árið okkar, fagurt, gæfuríkt, og fullt af pjeningum, heilbrigði og hreyfing, er nýjársheitið mitt, mun þó ekki sína neinar fyrir og eftir myndir.
Ég sendi Íslendingum nær og fjær, mínar hugheilu óskir um farsælt komandi ár. Ekki láta deigan síga, látum hendur standa fram úr ermum, sínum um heiminum að við erum Íslendingar, höfum gengið í gegnum annað eins, survival of the fittest. Látum þetta okkur að kenningu verða og göngum inn í 2009 með opnum hug og björtu hjartalagi. Ástkærri móðursystur minni, fyrirmynd minni að svo mörgu, óska ég innilega til hamingju með afmælið, Mæju Páls þriggjabarnamóðurmeðtvöbleyjubörnogbæðiábrjósti óska ég til hamingju með afmælið í gær. Hér á mínu heimili er undirbúningur kvöldsins í fullum gangi, búið að gera stuffinginn, 7 kg kalkúnn bíður eftir að vera fylltur af smjöri, salvíu og ísmolum, troðið i ICA bréfpoka og inn í ofn, 30 min á kg, kartöflur skulu brúnaðar, forréttur undirbúinn, íslensk bleikja, með koriander, kókosmjöli og chili, papadoms uppskrift frá Árna, leggja skal á borð fyrir 15 manns (ekki spyrja mig hvernig ég ætla að koma þeim fyrir), hér verða Íslendingar, fallegir og glaðir í sínu fínasta pússi, Rússar í sparífötum, og einn Svíi, bara einn, fullt hús af börnum og við munum sprengja og sprengja rakettur í alla nótt. Við munum slá met foreldra minna og vina þeirra áramótin 1982 þegar Árni Tómas hafði keypt rakettur á svartamarkaði í Stokkhólmi, 30 íslendingar gistu á dýnum í kjallaranum, Svíarnir gengu af göflunum vegna brjálæðra Íslendinga sem voru á leiðinni að sprengja allt hverfið upp og hótuðu að kalla á lögguna, og við hlógum, og sprengdum bara meira. Foreldrar mínir voru þá 33 ára, sem sagt töluvert yngri en ég og Sveinbi núna. En ég man þetta gamlárskvöld eins og það hafi verið í gær. Tobleroneís í frysti, bæði með og án toblerone. Hvít súkkulaðimúss með lingonsylt skal gerð. Lagt á borð með sparídiskum og kristal. Pússað silfur og þurrkað af glösum. Sjóbað í sænskum sjó og gufubað, fyrst strákarnir og svo stelpurnar. Rúllur settar í hár og glimmer á kinnar. Hilman mín hér, Nonni sem dáleiddi mig í gær, hér var haldin kvöldvaka, allir með atriði, Helga vann. Sölvi breikaði, Einsi og Aðalsteinn voru með legóvídeo með eigin leik líka, Helga söng, Hilma og Jökull með búktal, Tobba með Baggalút og Tékkneska eurovisionlagið 2007. Sveinbi sat hjá. Kvöldið gott og mikið hlegið.

Lifið heil

Tobba

Jólasagan mín 2008 til Raymonde og Roland Manoury

2008-12-23T00:35:00.000-08:00

Er tileinkuð einni bestu vinkonu minni sem lést á jónsmessunótt sl sumar. Raymonde Manoury.
Raymonde var 43 árum eldri en ég, og ég hitti hana fyrst á Seyðisfirði fyrir um 30 árum.
Hún kenndi mér svo margt sem ég ætla ekki að telja upp hér, heldur ætla ég að segja ykkur litla sögu sem mér finnst lýsa hvernig manneskja hún var.
Fyrir nokkrum árum keyrðum ég og Sveinbjörn með krakkana niður til Vitrac i Frakklandi þar sem Raymonde bjó með honum Roland mínum. Um nóttina fékk Sveinbjörn háan hita og ógleði og uppköst, var bara alvöru veikur. Ég gaf honum að drekka og fór niður brakandi stigann, inn í kaffiilminn úr eldhúsinu með köldu flísunum, Roland vatnsgreiddur og fínn á leið að versla í matinn. "Tu as bien dormi ma cherie" sagði Raymonde, setning sem hún sagði við mig alla morgna í þessu húsi þegar ég vaknaði, "svafstu vel elskan". Svo hitaði hann handa mér kaffi, sauð mjólkina og hún ristaði handa mér brauð, baguette skorið þvert. Kaffi drukkið úr gamalli bols, lítil sprunga á kantinum. Jú ég svaf vel en Sveinbjörn er komin með einhverja pest. "nú er hann eins og pabbi þinn, sagði hún, hann veiktist alltaf í gamla daga fyrstu nóttina í Vitrac, merkilegt. Málið er að hvergi í heiminum er betra að vera veikur en einmitt þarna í þessu húsi, hjá þessari konu, þá tala ég af eigin reynslu. Svo borðaði ég morgunmatinn, við spjölluðum, hún leiddi Einar upp til Sizu systur sinnar og hann hjálpaði henni að tína ber, þau skyldu gera sultu. Helgan skottaðist um leitandi eltandi kisurnar, sumar blindar aðrar með sjón.
Þetta var góður morgunn, hjá góðu fólki, á húsi sem mér reiknaðist einhvern tímann til að ég hefði búið í í meira en ár.
Sveinbjörn enn slappur, og í þetta sinn átti hann fulla samúð mína, enda objektíft veikur, uppköst og hiti eru veikindi.
Kirkjan bak við húsið hringdi klukkunum sínum, þá heyrist í Raymonde, jæja hvað er nú klukkan, tólf já OK þá er í lagi að fara. "hvert ertu að fara"spyr ég, " nú yfir til Riri bróður að stela grænmeti úr garðinum hans, hann er inni að borða. Málið var ekki að Riri vildi ekki gefa henni grænmeti úr garðinum sínum heldur var annar einstaklingur í hans fjölskyldu sem kunni ekki við það. Það vissi Raymonde vel, og greinilegt að þetta var ekki í fyrsta sinn sem hún fór í stígvélin sín og skottaðist þrátt fyrir all háan aldur, í hádegishléi bróður síns, til að sækja gulrætur, nýjar kartöflur, ferskar kryddjurtir. Allt þetta skar hún niður og sauð með salt ögn í potti, "je vais lui faire un petite tizanne" ég ætla að gefa honum grænmetissoð, þá batnar honum. Hún sauð og kryddaði, sigtaði svo grænmetið frá, og setti í gamla bols, á bakka og fór upp til hans. Hann talar ekki frönsku hann Sveinbjörn minn, og ekki talaði hún ensku hún Raymonde mín, en þau skildu nú samt hvort annað þarna. Hann drakk seyðið og honum batnaði.
Svona var hún, alltaf tilbúin til að hjálpa, gera eitthvað fyrir fólk, fólk sem hún þekkti mikið, fólk sem hún þekkti lítið. Með lausnir á öllu, lífsreynd, og góð, falleg og mjúk. Og himininn hvað ég sakna hennar. Hún kenndi mér svo margt, sem ég ætla ekki að segja hér. Geymi það í hjarta mínu. Roland minn, er hetjan mín, ég sakna hans, og hlátursins hans, jólagjöfin hans er ennþá inn í þvottahúsi, hún mun berast, og hann mun hlæja þegar hann opnar hana. Ég varð þeirrar gæfu njótandi að fá að fara til þeirra í áttræðisæfmæli hennar sem var haldið fyrirfram vegna veikinda hennar. Eitthvað sem ég fann djúpt í mínu hjarta að ég yrði að gera. Grennri, með minna hár, og ekki lengur svart, með örlítið veikari röddu, sagði hún við mig," tu as bien dormi ma cherie", lét Roland sjóða handa mér kaffi, ristaði handa mér brauðið, og sat á móti mér þegar ég drakk það.
Ég elskaði þessa konu. Hún var mér í senn vinkona, móðir og amma. Ég sendi Roland Manoury og öllum systrum hennar sem lifa hana, Riri, Olla og Philippe, Eddu, Tomma, Tristan og Dísu, Chayönu og Elias mínar fallegustu og bestu jólakveðjur. Fyrstu jólin okkar án Raymonde, en ég er sannfærð um að hún fylgir okkur.
Tobba

Ég á afmæli í dag

2008-12-19T04:05:00.000-08:00

Ég Þorgerður Sigurðardóttir á afmæli í dag, er orðin gömul, með nýjar flottar strípur, hengpattar og þarf að fara í svuntuaðgerð. Ég er þó ekki með mikið af hrukkum er mér sagt, en ég er með eina við efri vörina, og hún fer óendanlega í taugarnar á mér. Mér hafa borist margar fallegar gjafir og yndislegar kveðjur, héðan og þaðan, og þakka ég þær. Ég vonast þó til að fá örlítið fleiri gjafir áður en dagurinn minn er allur, því ég elska pakka, elska að eiga afmæli og finnst nítjándi desember fallegasta dagsetningin í heimi!
Fyrsta gjöfin og sú besta í gær voru antík kvensjúkdómagræjur, gogga, piange og skröpu sem bróðir minn fann á antíkmarkað á Barcelóna, algerlega ómissandi á hvert heimili, greinilega snjáð eftir mörg leggöng, hugsa um að skreyta með blúndum, svona soltið sjabbí skík stíl. Nú get ég farið í klobbaskoðun heima hjá mér, ónefndur kvensjúkdómalæknir ætlar að taka það að sér, vantar bara gynstólinn. Alger snilld. Lengi langað í goggu.
Börnin sungu í kirkjunni mér til heiðurs, enda skólaslit í dag, ég söng Heims um ból hátt á íslensku, enda miklu fallegri texti en sá sænski, Svíunum fannst þetta skrítið en mér var alveg sama, enda á ég afmæli í dag, þetta er minn dagur. Minn og Mikaels litla og Eyjólfar Felix, á nebblilega 2 vinkonur sem hafa eignast börnin sín á þessum fallega degi.
Árni bróðir er hér og ætlar að dekra við mig í mat og drykk, og svo koma bestu vinirnir og ætla að eiga með mér yndislegt kvöld, og færa mér gjafir, margar og fallegar og vonandi dýrar. Ég er bara þannig típa, vill frekar gull en silfur, vill frekar demanta en rúbinusteina, vill bara það besta, hef sankað að mér besta fólki í heimi, og ég er svoooo heppin, á mann sem er frambærilegur í veislum, á falleg yndisleg börn, yndisleg systkinabörn, sem eru hér líka, mér til heiðurs á þessum merka degi, annað þeirra er altalandi stúlka á katalónsku eftir 3 mánaða dvöl erlendis, og hitt er pjakkur sem eltir son minn út um allt, og kallar pabba sinn fyrir mömmu, og hermir eftir rollum og kisum, tosar kisu í skottið og henni Tobbu minni kisunöfnu er alveg sama.
Þetta er frábær dagur og það er bara hádegi!!!
Til hamingju elsku besta fallegasta Tobba mín, To me myself and I, ég elska sjálfan mig og kannski eilítið þig.
Keyptu þér eitthvað fallegt og settu á þig glimmer, sagði æskuvinkona mín, og það mun ég sko sannalega gera, skarta mínu fegursta að utan sem innan, (sleppi goggunni) og njóta, anda og njóta að verða orðin fullorðin. Ég man móður mína, 34 í baði með hríðir, og mér fannst hún svvvoooo gömul, ég var 12 ára að eignast litla systur, sem gekk svo á milli okkar stelpnanna á Tómasarhaganum 1983. ég er núna 3 árum eldri en mamma var þá, og enn eftir að eignast 3ja barnið.
Hlátursköll úr eldhúsinu, stúlkur í leik, Mugison á fóninum, ætla að snurfusa heimilið og svo sjálfan mig, setja í mig linsur, ofgnótt af maskara, og glimmer.
Ég á afmæli í dag, og ég er stolt af því.
Þakka ég foreldrum mínum að færa mig inn í þennan heim, hef elskað þau lengst.
Tek á móti gjöfum fram að næsta afmæli, ekki hika við að senda mér póst til að fá addressuna mína, ekki hika, það er það sama og tapa.
Lifið heil, ég nota vindinn, og sendi ykkur kveðjur, til allra sem þekkja mig í þessum heimi, lúðrasveit og rósir þér til handa, var einu sinni ort um mig, bíð spennt eftir næsta afmælisljóði frá henni.
ps tékkaði svona að gamni hvað það myndi kosta að fljúga heim á Þorláksmessu og heim 2. janúar. 105.792 á mann sem sagt 425.000 fyrir okkur fjögur, hvenær sé ég fallega landið mitt næst og það mig, hvers eiga Íslendingar að gjalda, engin jól án Tobbu, engin áramót án Tobbu,
Ljóst að hinir leiðinlegu Svíar sitja uppi með mig og mitt hyski og ég þá.
Tobba

2008-12-19T04:03:00.000-08:00

2008-12-19T03:59:00.000-08:00

2008-12-19T03:55:00.000-08:00

2008-12-19T03:54:00.000-08:00

2008-12-19T03:53:00.000-08:00

2008-12-19T03:52:00.000-08:00

Ertu viss, kúkur og piss!!!

2008-12-14T09:12:00.001-08:00

Þessa setningu notaði amma Gústa óspart. Gjöf sem Valli gaf frænda sínum og mér fannst fyndin, og keypti eins handa frænda mínum, varð til þess að duglegt íslenskt fólk, MITT FÓLK. mín-Ína, Ínamín, ákvað að gera viðskipti úr þessu, og núna er draumurinn búinn að rætast.

Vænti ég þess að allir sem þekki mig, og mína og hin sem vildu að þeir þekktu mig og mína, kaupi nú jólagjöfina í ár hjá annað hvort http://www.ertuviss.is/ nú eða http://www.kukurogpiss.is/. Ég meina í ljósi kreppunnar hvað er fyndnara en að gefa mjúkan kúkabangsa eða sætan pissudropabangsa í jólagjöf, nú eða fallegar blómahúfur.

Magga systir er náttúrlega sæta fyrirsætan, og svo börn bróður míns, Selma og Sigurður Bjarmi, kallaður Sjarmi.

Guði sé lof fyrir Kalla frænda Sunnu vinkonu minnar, í Baggalút, hrein snilld

2008-12-06T09:35:00.000-08:00

Aðventulag Baggalúts 2008 er hugljúft ástralskt vögguljóð sem í íslenskri þýðingu nefnist
» Það koma vonandi jól «
(Hægrismellið og veljið 'Save as...')
Ljóðið er eftir Braga Valdimar Skúlason.
Lagið syngur tenórinn angurværi Guðmundur Pálsson en Kristbjörn Helgason sinnir uppistöðuröddum.
Eftirtaldir aðilar aðrir komu að fæðingu verksins:Davíð Þór Jónsson – Rhodes, Petrof flygill, Korg strengjavél, básúna, horn, slagverkHelgi Svavar Helgason – Trommur, slagverkSmári Guðmundsson – JólabjöllurValdimar Kolbeinn Sigurjónsson – BassiGuðmundur Kristinn Jónsson – Super PhaserGuðmundur Pétursson – Kassagítar, rafgítarRoland Hartwell – StrengirÁsgeir Óskarsson – Glitrandi heimur (óafvitandi)
Hljóðupptökum stýrði Guðmundur Kristinn Jónsson í Hljóðrita, Hafnarfirði með dyggri aðstoð Karls Sigurðssonar, sem auk þess hafði yfirumsjón með raddbeitingu og - setningu.

ÞAÐ KOMA VONANDI JÓL
Allflestar útgönguspáreru á eina lund;þetta var skelfilegt ár.Hér út við heimskautsins baughnípin þjóð – þráðbeint á höfuðið flaug.
Allt þetta útrásarpakkát á sig gatsvo loftbólan sprakk.Nú eru lífskjörin skert, mannorðið svert,Hvað hafið þið gert?
Það koma vonandi jólmeð hækkandi sól.Við skellum könnu upp á stólog Sollu í kjól.Þrátt fyrir alltþrátt fyrir verðbólguskot– þjóðargjaldþrot.
Við áttum íbúð og bens og orlofshús.Allt meikaði sens.Góðgerðir gáfum og blóðgreiddum í – dulítinn séreignasjóð.
En nú er allt þetta breytt og eftir ernákvæmlega ekki neitt.Já nú er útlitið dökktljósið er slökktog við erum fökkt.
Það koma vonandi jólmeð hækkandi sól.Þó vanti möndlu í grautog amerískt skraut.Þrátt fyrir alltþrátt fyrir háðung og smán– myntkörfulán.
Það koma vonandi jólmeð hækkandi sól.Við étum á okkur gataf innlendan mat.Og þrátt fyrir alltmisnotum sykur og salt.
Það koma vonandi jólmeð hækkandi sól.Við krössum afmælið hans– heimslausnarans.Því að þrátt fyrir alltdrekkum við mysu í malt.
»

http://baggalutur.is/jol/2008.php Hlustið á lagið hér.

Vorum að fá yndislegar fréttir, Hilma og Nonni og strákarnir þeirra þrír, hundurinn, tvær rollur og eitt lamb koma í heimsókn til okkar yfir áramót, Guðisélof fyrir þau. Og nú get ég byrjað að baka fyrir Hilmuna mína, farið til Köben með Hilmunni minni, setið á kaffihúsi með Hilmunni minni, stjanað við Hilmuna mína, knúsað Hilmuna mína, skálað í Dom Perignion 1982 með Hilmunni minni á áramótum, sungið nú árið er liðið með Nonna mínum í beinni til Íslands, knúsað Sölva minn, heyrt Jökul tala í mútum og passa alla krakkaskarann, foringinn, og Aðalsteinn að leita að peningum í stöðumælum og leysa stærðfræðidæmi og gera samninga.

Mikið erum við heppin.

Guði sé lof fyrir Hilmu og Nonna, Takk elsku Magnús-Ína mágkona fyrir að senda mér þetta snilldarverk

Lifið heil,

Tobba

Hundslappadrífa

2008-12-03T05:01:00.001-08:00

Nei sko jólasnjór, segi ég í morgun þegar ég vakna. Sveinbi lítur út um gluggan og segir; já það er nú ekki oft sem maður sér hundslappadrífu hér. " Hundslappahvað segi ég, Hundslappadrífa, svona snjór, eins og er núna. Þú ert að grínast í mér ( enda veit ég aldrei þegar maðurinn minn er að ljúga), það er ekkert til sem heitir hundslappadrífa ( bara af því að ég hef ekki heyrt orðið þýðir það að það er ekki til). Jú ástin mín, hundslappadrífa er svona snjór með stórum snjókornum og þegar þau falla til jarðar þá verða þau eins og hundslappir.
ÉG var nú ekki viss um þetta, já já og tíksemkannekkiaðþrífa, er það þá ekki líka til, svona orð um slyddu eða hvað. Úr varð að maðurinn minn sagði að hvernig gæti ég verði barnabarn Árna Bö og svona léleg í íslensku. Halló, léleg í íslensku, bara af því að ég fer vitlaust með málshætti, það að fara vitlaust með málshætti þýðir ekki að maður sé lélegur í tungumáli, heldur bara að maður á erfitt með að muna ljóð, svara ég. Hvað kemur næst, að ég sé kannski léleg í sænsku líka, jú jú viti menn, léleg í sænsku, tala reyndar góða sænsku en fremur fátæka að orðum og hann hefur nú ekki séð mig lesa sænskar skáldsögur. Af því að hann hefur ekki séð mig lesa þær hef ég þá ekki lesið þær, eða hvað, kannski las ég bara Sjöwall og Wahlö þegar ég var lítil og bjó einmitt hér í Sverige, á meðan hann vann á kassa í Hrísarlundi. "já já og þú sem ert búinn að búa hér í 7 ár og getur ekki talað sænsku í síma, en lesið fullt af sænskum skáldsögum, ert þú kannski "góður" í sænsku, ha!! Mín orðin frekar fúl.
Úr varð að við settumst niður, hann færði mér kaffi, sem hann gerir á hverjum morgni, í fallegum postulínsbolla með gullrönd og blómum ( get ekki fyrir mitt lifandi líf drukkið kaffi úr ljótum bollum), reyndi sem sagt að blíðka mig, um leið og hann settist niður og fletti upp í bókinni hans afa, afa míns, Orðabók Menningarsjóðs, og þar stóð skýrum stöfum; hundslappadrífa stór snjókorn sem falla í ekki of miklu frosti, og líkjast hundslöppum er þau falla á jörð. OK
Tíksemkannekkiaðþrífa, svara ég, ég er nú ekki dóttir ömmu minnar fyrir ekki neitt, svara ég stolt, og fatta svo dóttir ömmu minnar, hljómar kannski ekkert rosalega flott. En amma mín, hún amma Gústa hún talaði skemmtilega íslensku, eins og "éttu skít og drekktu eigið hland með", og ég er hand viss um að þetta orð kemur frá henni. Meilaði strax á föður minn til að kanna hvort hann kannaðist við orðið, jú jú viti menn, nákvæm lýsing, gæti þó verið að hann hafi flett því upp í orðabók föður síns, þó ekki líklegt.
Nóttin var hins vegar öllu flóknari, Einsi minn gat ekki sofnað, ég var farin í háttin hálf ellefu, hann kemur uppí og reynir og reynir að sofna en úr varð að við urðum bæði andvaka, ég var búin að hlakka til að sofna í fanginu á mínum ekta manni, enda sett hreint utanum og allt, en í stað þess hélt ég í litla hönd sonar míns, Sveinbi sofnaði inni hjá Einari innanum legóbita og nammibréf, Helga kom uppí til okkar Einsa, knúsandi mömmu sína og gnístandi tönnum þess á milli, ein sæng á gólfinu og við lágum í einni kös ég á milli barnanna minna á 1/3 hluta rúmsins.
Fussumsvei,
Ég vil bara taka það fram að ég er góð í íslensku, kannski enginn íslenskufræðingur, ég er góð í sænsku, en sænskan er fátækt tungumál og maður kemst langt á því að kunna orð eins og kul og jobbigt. Ég er tungumálamanneskja, kann málshætti á frönsku og tala hana reiprennandi, ólíkt Sveinbirni, get bjargað mér á þýsku (en ekki Sveinbi) og þykist ekki kunna spænsku ( eins og Sveinbi) heldur kann hana, get bjargað mér á ítölsku, mellufær á tékknesku (kann allavega að spyrja um hvar næsti flóamarkaður og næsta antíkbúð sé, starozisnosti), og rússnesku svo ekki sé talað um hana. Latínu fékk ég 10 í á stúdentsprófi. Kann Móðir mín í kví kví á esperanto. Get talað við arabíska sjúklinga á þeirra eigin tungumáli, spurt þá hvort þeim sé óglatt eða með verki, séu með ofnæmi og óskað þeim til hamingju með litlabarnið, beðið um að draga djúp að sér andann "sjaúð naffas amik", En hundslappadrífu þekkti ég ekki og þar með er maður engin tungumálamanneskja.
Lifið heil
Tobba

Límbyssur, blikkandi jesústytta og rússnesk matryoska

2008-12-01T13:27:00.000-08:00

Hvernig stendur á því að ég á fyrst núna límbyssu til föndurgerðar. Þetta er náttúrlega alveg óskiljanlegt. Límbyssan mín er nú orðið hið mesta þarfaþing, enda hitnar vel í henni, og notuð óspart til föndurgerðar. Tilkynni hérmeð (eitt eða tvö orð) að allir mínir nánustu muni fá föndur í jólagjöf, neyðin kennir naktri konu og allt það. Hver fjölskyldumeðlimur fær sitt þema, og þetta er föndrað af ást og innlifun, með samanlímda fingur og enn minni fingur til aðstoðar, sem kenna mömmu sinni um að klúðra hlutunum ef eitthvað fer öðruvísi en ætlað var. Ef einhver hefði sagt mér að ég, Þorgerður Sigurðardóttir, sem hata föndurkerlingar, myndi 36 ára gömul, föndra allar jólagjafir, þá hefði ég samstundis úrskurðað viðkomandi klikk, alveg snar. Mitt í allri föndurgerðinni kom svo Anette vinkona mín, og móðir Eliasar, vinar Einars sem er með hvítblæði og gengur i gegnum martraðar meðferð, til mín. Ég gaf mér tíma til að rétta henni skæri og sagði að hún mætti nú ekki hlæja að mér. Hún gaf mér ótrúlega fallega englamynd, og blikkandi Mariu-Jesú og Jósef styttu kitchi kitchi. Ég var ekkert smá ánægð með þetta enda algerlega í mínum stíl, passaði vel við hliðina snjókornajesúpennastatífi svona sem maður hristir, ( skrýtin hönnun því þá þarf maður að taka alla pennana úr) sem Valli gaf Sveinba þegar þau komu frá Rúmeníu. (sumir alltaf að ferðast). Í gær kom svo rússneskt par, sem ég hafði boðið í mat í fyrra og gáfu mér alvöru rússneska matroysku dúkku, útsaumaða og gullið glitraði, rauðhærð eins og ég. Þau eru vinir A vinar míns sem er rússi. Hvorugt þeirra talar ensku en við gátum samt talað saman, ég get nú sagt nje panje majo (ég ekki skilja), ég elska þig (lubluj tibija) og gaspadín (vinur) gaspasja (vinkona) og nostrovija (skál) og da (já). Alla vega þau vildu endilega launa mér boðið og vita að ég elska hluti, tengist þeim, og þeir verða hluti af mér og mínum minningum, enda er heimili mitt fullt fullt af hlutum, með minningum, ekki öllum mínum minningum, Sveinbi segir að hann ætli að rita á legsteininn minn "sá sem á flesta hluti þegar hann deyr vinnur", Gunna viltu vera svo væn að skrifa þetta í bókina mína sem þú geymir og heitir "Minn vilji". Þessi bók er alveg brill fyrir fólk eins og mig, sem vill meira að segja ráða jarðaför sinni, hvaða tónlist eigi að spila, hver eigi að bera mig, og blóm og kransar verða sko ekki afþakkaðir. Alla vega, gott að vita af þessari skruddu heima hjá henni Gunnu minni.
Mér þykir vænt um fólk sem kemur mér á óvart, og ég náttúrlega eins og flestir vita sem mig þekkja elska pakka. (By the way á afmæli 19 des og heimilsfangið mitt getið þið fengið hjá mömmu). Ætlaði að vera þvílíkt dugleg í rannsókninni minni í dag, en hringt var fyrir hádegi og Einsi orðinn "veikur", kvartaði undan slappleika og illt í hálsi, og höfði, líkist föður sínum hvað veikindi varðar. Sveinbi eldaði svo frábæran lax sem pabbi og mamma sendu okkur. Kisi fékk smá og varð mjöööög glöð. Svo sátum við krakkarnir í kvöld og bara föndruðum og föndruðum. Allir glaðir. Seinasti dagvaktarþátturinn barst svo í brúnu umslagi og horfðum við á hann, ég og manni minn. Guðisélof að það á að búa til framhald, Dagvaktin í fangelsi; segi ekki meir.
Morgun nýr dagur, nýjar rottur og meira föndur, doktorsskrif og mandarínuát.
Lifið heil.
Tobba tútta

ég er jólabarn, fædd á jólum og elska jólaskraut

2008-11-30T11:11:00.000-08:00

Hef ekkert að segja, andinn ekki yfir mér, vonandi yfir einhverjum öðrum, sem er allt í lagi ef hann kemur til mín á morgun. Núna er final countdown á að skila öllum greinum 13 desember, vakt allar næstu helgar, og ennþá rottur sem þurfa að fórna sér fyrir vísindin.

En vegna fjölda áskorana koma hér jólamyndir af heimilinu okkar Sveinbjarnar, ég hef þó séð um að skreyta, hann hefur séð um að gera eitthvað annað.

Jólaskraut í byltingunni

2008-11-24T06:24:00.000-08:00

Ákvað að jólaskreyta, allt heimilið þrifið hátt og lágt fyrir helgi, Sveinbjörn sagðist ætla að hjálpa, vera voða duglegur, en átti nú frekar auðvelt með að finna sér skemmtilegri verkefni, eins og að gefa börnunum að borða, undirbúa soninn fyrir fótboltaæfingu. Alla vega, ég átti ömmu sem saumaði hnépúða innaní buxurnar sínar svo hún gæti skúrað á fjórum án þess að fá illt í hnjén. Var að spá í hvað hefði orðið um þær, því mig verkjaði í allan skrokkinn eftir að hafa skúrað og skúrað á fjórum, allir gólflistar og allt. Börnin mín hafa þann ósið að rífa niður umbúðir af hinum og þessu niður í rafeindiri og nifteindir og dreifa því svo undir rúm og undir hyllur. Minnir mig á þegar ég klippti hárið af öllum dúkkunum sem mamma og Edda móða áttu heima hjá ömmu, og fékk svo paník þegar ég sá hárið út um allt og tróð því bakvið ofninn í gamla herberginu hennar mömmu. Sönnunargagnið falið, málið dautt. Föt skilin eftir þar sem farið er úr þeim, jafnvel troðið vel inn í skáp, nú eða undir rúm. Fleiri eru nú börnin sem fela fötin sín undir rúmi, ég á fallega systur, en hún var einu sinni subba, og ég tók borgað fyrir að þrífa herbergið hennar (mamma borga, því mér þótti það nú ekki sjálfsagður hlutur) og svo fann ég gallabuxur undir rúmi, og ég togaði og togaði, en fastar sátu þær, í pepsimax og pizzaleifum, svo heyrist í prinsessunni á bauninni" nei þarna eru nýju Donna Karan gallabuxurnar mínar, var einmitt að leita að þeim". Jæja svo var gamla koffortið hans afa Árna tekið fram, og jólalyktin ilmaði upp úr henni, og hvert skrautið tekið upp á fætur öðru, jólageisladiskarnir, jólabækurnar, jatan, Brian Pilkington jólasveinarnir, með Grýlu og Leppalúða og nýjasta meðlimnum þar, jólakettinum, ljótur og ógnandi. Jólaglögg á gashellunni og jólatónlist, kór Langholtskirkju og KK og systir hans sem ég man ekki hvað heitir. Dóttirin hrifnari af "nú skal segja " og "jólasveinar einn og átta". Syninum nokk sama, vill helst nýjar brækur, segist orðin of stór í sex ára brækur sínar, vill boxers. Oh my god, ég á ungling, með sítt hár. Svo fórum við Sveinbjörn í skjóli næturs, fyrir utan geðdeild út í rassgati, en þar hafði ég séð svona tré sem á sænsku heitir trollstav og greinarnar vaxa í spírum eða eitthvað allavega mjög flott, og mjög dýrt í blómabúðum, ein skitin grein á 300 SEK sem er nú bara 6000 ISK eða veit einhver gengið. Nema hvað ég út með lambúshettu og sekatör (bráðnauðsynlegt garðyrkjutæki, og það eina sem ég á, mjög beitt skæri) og ég klippti og klippti, Sveinbi sagðist nú ætla aðeins á rúntinn, og kom aftur og aftur og enn klippti ég og klippti, að lokum skottið fullt. Leið vel, var að græða, samt ekki stela nema þá frá hverjum, vinnuveitenda mínum sem borgar mér ekki vaktirnar. Daginn eftir spreyjaði ég svo greinarnar hvítar og setti allskyns jóladót og fuglar svona eins og amma var með á trénu sínu, en Árni bróðir fékk, nú langar mig bara í vitringana þrjá sem amma Gústa og Árni afi voru með og ég dáðist alltaf af þegar ég var lítil, hvað ætli hafi orðið um þá. Helga lagaði jötuna og greinarnar og Einar raðaði Brian Pilkington skv tímaröð jólasveinanna. Tómatchilifiskisúpa með íslenskri ýsu í kvöldmatinn. Jón og Inga og co komu svo í læri í gær, á la amma Margrét. namminamm. Þau eru líka að fara heim, allir eru að yfirgefa okkur, fyrst ástkæra Mæjan mín og elsku Óli minn, nýbakaðir foreldrar í 3ja sinn, svo elsku Hlíf mín og Jónas, skildu kattarhelvítið eftir hjá mér, nafna mín er nefnilega geðveik, en sæt, sem gerir þetta frekar erfitt, nú Inga og Jón og svo Valli og Brynja, og hverjir verða eftir; jólasveinarnir Sveinbi og Tobba, alein, einkúka kúkar í lauginni sem eiga enga vini. Á meðan allt þetta jóladæmi gerist hér er Kata Gunnusystir með byltingu á Austurvelli. Ég er stolt af því að þekkja þessa stúlku, stolt af því að þekkja allt hennar hyski, stolt af því að hafa reykt við stóra gluggann með Díu, og láta Odd dekra við okkur með bjór og ostum. Já hann er yndislegur hann Oddur Ben, klár og greindarlegur. Día loftskeytkona er náttúrlega bara yndisleg. Nú á Gunna mín heima í húsinu með stóru gluggana, verst að maður sé hættur að reykja. Ég mæli með því að fólk sjá hana Kötu í ham: http://vefmidlar.visir.is/VefTV/?channelID=&programID=c1488484-4749-4255-b200-3df8a4d9dc56&mediaSourceID=28e14451-f610-4721-9123-090421ffd6c6

Þetta er það sem Íslendingar þurfa. Vel máli farna, vel lesna, sæta stelpu í flottri úlpu eins og fólk var að kommenta um á eyjunni.is

Allavega, prófessorinn minn drap fyrir mig tvær rottur í morgunsárið, ég hreinsaði æðarnar og setti tilraunina í gang, vonandi fer þeim nú fækkandi, enda 13 des deadline á öllum greinum, 13 janúar á bókinni, sem enginn les nema acknowledgement, ég vona að kvenkynsopponentinn minn geri bara eins og klár falleg kona sem ég þekki gerir, lætur börnin sín dröslast með bókina í leikskólann í nokkrar vikur, svo hún líti snjáð og vellesinn út. Svínvirkar.
Börnin heima hjá pabba sínum í dag, með kvef og hósta og hitavelllu.
Ég er hins vegar brött, full af krafti og þarf bara að klára þetta litla þarna sem heitir doktorsnám. Svo mega jólin koma, í allri sinni dýrð. Talaði lengi við Árna bróður minn áðan, mikið assgoti sakna ég hans.
Lifið heil, farið vel með ykkur,hlustið á Líður að tíðum, með KK, og sérstök kveðja til bloggvinar míns Amors Más. (þú sem ert íslenskusérfræðingur, beygir maður erlend töku orð eða á þetta að vera Amor Más)
Tobba
Tobba

Menn hlæja, konur gráta

2008-11-18T13:24:00.000-08:00

Ég þoli ekki föndurkerlingar, sem endalaust eru eitthvað að föndra eitthvað sem þeim finnst flott en öðrum ljótt. Hins vegar fíla ég listamenn, eins og Olla vin minn, Brynju vinkonu, Ernu vinkonu, og Gúu to be vinkonu. Hef hins vegar gert mér grein fyrir því að ef maður er madonnu skran glimmer, blúndu, silki kerling, og helst allt á sama stað, svona ofskreytt jólatré með allt í bland, hver silkiflíkinn ofan á annarri, já svona algerlega eins og ég, þá er erfitt að finna hluti sem eru nógu flottir, eða þar sem er of mikið af öllu. Ákvað því í veikindum mínum í dag að gerast einmitt svona vintage collage listakona, finnst það nafn hæfa mínum karakter mun betur heldur en venjuleg föndurkerling. Collage vintage madonnu glimmer gella, það er hin nýja ég. Nenni ekki að vera vísindakona og læknir lengur, vil verða listamaður, og eiga búð, í hvítmálaðri hlöðu heima á Íslandi með Brynju vinkonu, þar sem við förum á sendiferðabíl um heiminn til að kaupa flotta hluti á heimili okkar og í búðina okkar. Ég hef prófað ýmis störf um ævina, unnið í fiski, í gamla Samvinnubankanum, sem ritari, hjúkka, aðstoðarmaður á röntgendeild, í frönskum Cirkus, au pair í Frakklandi, nemi í Frakklandi, steikjandi hamborgara og servera bensín í Skaftafelli, þjónn í Freysnesi, leiðsögumaður og vöfflusteikingarkerling á Jökulsárlóni á Breiðármerkursandi. hjúkka á Hrafnistu, afleysingarlæknir um allt Ísland, vísindakerling og rottudrápskona, heimavinnandi húsmóðir, læknir. Og nú vil ég breyta til. Ég vil flytja heim til Íslands, til landsins míns, fallega góða landsins míns, þar sem fólk hefur húmor, þar sem ekki þarf kupong til að fá afgreiðslu, þar sem fólk skiptir sér ekki af ef ég legg bílnum mínum í stæði fatlaðra, þar sem ekki þarf að raða vínflöskum í þar til greinda hringi á færibandinu, þar sem maður fær ekki fyrirlestra í apóteki um hvernig maður á að nota nefdropa, þar sem fólk afgreiðslufólk er liðlegt og vinnur hratt. Þar sem ekki þarf að flokkar rusl í lögum, þar sem hægt er að redda hlutum, þar sem fólk talar mitt mál, þar sem fjöllin eru fögur og blá, þar sem ekki eru settar reglur bara til að hafa reglur, þar sem fjellreven bakpokar eru bara notaðir af lúðum, þar sem konur kunna að mála sig, þar sem konur eru með flottar strípur, þar sem vinkonur mínar eiga heima, þar sem maður getur hlegið af bíomyndum, og skemmtiþáttum, þar sem fólk hefur húmor, þar sem fólk skilur mann, þar sem fólk kann Stál og hnífur, þar sem fiskurinn er ennþá góður, þar sem kókið er best, þar sem vatnið er best, þar sem eru til djúpur, töggur, möndlur, lakkrísrúllur og annað gott nammi. Þar sem fólk kann að elda eitthvað annað en kjötbollur, þar sem allir þekkja alla. Ég veit að það er kreppa heima, en ég er í minni kreppu hér, ég segi eins og ein vinkona mín sagði, "ég er búin með Svíþjóð" og hefur hún nú ekki búið hér í samtals 13 ár eins og ég. ÉG ER BÚIN MEÐ SVÍÞJÓÐ. Mig langar heim, mig langar heim, og Svíaríki hefur aldrei verið mitt heim, ég segi alltaf ég er að fara heim og ég er að fara út.
Mig langar í fólkið mitt, jafnvel í kreppu, því það skilur mig.
Kannski spilar Dagvaktin inní, því mér finnst hún fyndin, og var að spá í að hringja í Jón Gnarr og segjast vera að hringja frá Lundi í Sverige og ég væri nú með slatta af háskólagráðum, kannski ekki fimm, en slatta og ég vil bara fá að vita eitt, kemur Gugga aftur, og hann myndi örugglega segja mér það. Kannski spilar inní að við hjónin vorum að horfa á Brúðgumann, ein besta íslenska mynd síðan Sódóma Reykjavík, Dúfnahólar 10 og "af hverju ertu svona blá, ertu köfnuð, var og hét. Þessi mynd er frábær, leikararnir eru frábærir, tónlistin yndisleg, landið fallegt, og í lokaatriðinu sem Einar sá með okkur, fór Sveinbjörn að skellihlæja en ég að gráta og þá sagði sonur minn þessa gullnu setningu, "menn hlæja en konur gráta", já þannig er lífið. Ég grét af því mér fannst þetta atriði svo fallegt, og Jóhann minnti mig bara á pabba minn, sem ég sakna, og svo syngur hann svo vel, skemmtileg tilviljun að ég hef nú sungið með honum Jóhanni í brúðkaupi vinkonu okkar, einmitt Til þín, mér fannst við syngja ótrúlega vel, en ekki voru nú allir sammála um að hlutur minn hefði verið eins stór og hans.
Hann er allavega Ísbjörn, og gott að halda utanum, í söng, sem allir skilja og allir þekkja.
Mig langar heim.
Þarf bara að klára eitt stykki doktorsritgerð fyrst, klára svo sérnámið mitt, svo ég geti nú haft nógu mikið af titlum svona þegar ég opna skransölubúðina mína, og held áfram við listina, Collage Vintage Madonnu glingur.
Mig langar í límbyssu. Helga sagði við mig í dag þegar við vorum að föndra saman; "mamma það er langt síðan við höfum farið og keypt eitthvað, en sem betur fer er frystirinn fullur af mat, bæði íslensku kjöti í kjötsúpu, og fiski í fiskisúpu og læri og allt. Hún er búin að föndra gjöf handa Svajunasi sem færir mér mat frá kreppulandinu, landinu mínu, og hún sem og við erum honum og þeim sem borguðu matinn ævinlega þakklát.
Lifið heil
Tobba tútta

Elsku Magga mín, á afmæli

2008-11-15T06:28:00.000-08:00

Við Sveinbjörn áttum einu sinni bæði systur sem áttu afmæli 16 nóvember. Um leið og ég óska henni elsku fallegu systir minni til hamingju með afmælið sitt og árin sín 25, þá vil ég líka minnast okkar heittelskuðu Huldu Bjargar sem líka átti afmæli þennan dag.

Einn besti vinur hans Einars á líka afmæli á morgun. Þennan sama dag. 16 nóvember.

Ég man þegar hún Magga mín fæddist, man eftir að mömmu með hríðir í baði, gamla mamma mín sem var með barn í maganum 34 ára, 34 ára halló, Guð hvað ég skammaðist mín, ef Ágústa og Steinunn Gests hefðu ekki líka eignast systkini þetta haust sem ég var í 12 ára bekk, þá veit ég ekki hvað. En ég man að hún Magga okkar fæddist þegar ég var að horfa á Dallas. Man þegar ég sá hana fyrst, og þekkti hana strax, þar sem hún lá í lítilli vöggu bakvið glerið á Landspítalanum. Líf mitt breyttist við það að eignast hana Möggu systur, og það til hins betra. Ég sakna þín mjög mjög, vildi ekkert frekar en að eyða morgundeginum með þér elsku systir. Geri það í anda. Njóttu dagsins, læt fylgja nokkrar myndir af þér, þú veist að það eru ekki til neinar myndir af þér lítilli nema þær sem ég tók á Ægissíðunni, þú ert jú 3ja barn foreldra okkar, bara til myndir af mér og nóg af þeim, nokkrar af Árna og engar af þér.

Elska þig besta og fallegasta og hjartahlýjasta systir í heimi og hef gert síðan ég sá þig fyrst.

Þín stórasystir Tobba og allt hennar hyski i Sverige

Er þessum manni virkilega treystandi????

2008-11-12T06:33:00.000-08:00

Hr Ólafur Ragnar Grímsson ekki með Hái.
SKV Wiklipediunni er hlutverk og ímynd forseta Íslands eftirfarandi:

Hlutverk forseta:
Þingsetning
Staðfesting laga
Nýjársávarp
Orðuveiting
Móttaka og opinberar heimsóknir til erlendra þjóðhöfðingja
Stjórnarmyndun (ef þingflokkar ná ekki saman um myndun)

Ímynd forseta:
Sameiningartákn þjóðarinnar
„Öryggisventill“ gagnvart Alþingi
Verndari íslenskrar menningar
„Landkynning“

Eftirfarandi frétt er stolið af eyjan.is veit reyndar ekki hver á þann fjölmiðil, en sama hvaðan gott kemur ekki satt.

Norska fréttastofan NTB greinir frá því, að blaðið Klassekampen segist hafa séð minnisblað frá norska sendiráðinu um fundinn og þar segi að sendimennirnir hafi vart trúað sínum eigin eyrum þegar Ólafur Ragnar flutti mál sitt. Hafi hann verið sérstaklega harðorður í garð Breta. Þá er forsetinn sagður hafa sagt að Íslendingar verði að leita nýrra bandalagsríkja þar sem fyrrum bandalagsríki Íslands hafi brugðist. Hafi hann sagt að Norður-Atlantshafið sé mikilvægt fyrir Norðurlöndin, Bandaríkin og Bretland. Því virðist þessi lönd nú kjósa að gleyma.
Ennfremur kemur fram að Ólafur Ragnar hafi sagt að einu þjóðirnar sem hefðu reynst vera vinir í raun í erfiðleikum Íslendinga væru Noregur og Færeyjar.
Í frétt um málið á Vísi eru þessar viðbótarupplýsingar:
Mun Ólafur Ragnar hafa hótað því að leita nýrra bandamanna þar sem núverandi bandamenn hefðu svikið landið. Þá mun forsetinn hafa viðrað þá hugmynd að Rússum yrði boðin aðstaða í gömlu herstöðinni á Kelfavíkurflugvelli og mun sendiherra Rússlands, sem sat hádegisverðarfundinn, hafa verið hissa en brosað og gefið þannig til kynna að Rússar hefðu ekki þörf fyrir það.

Þarna tel ég nú að Ólafur hafi nú ekki alveg verið að sinna hlutverki sínu. Hann gerist hápólítískur og þar að auki, fer hann í gríni með grafalvarlegt mál. Vilja Íslendingar Rússneska herstöð í Keflavík. Hvernig dettur manninum í hug að segja svona bull, og það í nafni forseta Íslands. Skv stjórnarskrárreglum þarf undirskrift 1500 manna til að geta boðið sig fram sem forseti, hvað ætli þurfi margar undirskriftir til að láta þennan einstakling segja af sér.

Hér með fer ég fram á það að Ólafur Ragnar Grímsson geri öllum Íslendingum þann greiða og segi af sér þegar í stað.
Hann getur ekki einu sinni kennt áfengi um enda þekktur bindindismaður, og þar með er einungis heimsku hans um að kenna. Hann hefur aldrei verið forsetinn minn, eins og Kristján heitinn Eldjárn eða Vigdís Finnbogadóttir. Hann veit greinilega ekki sitt hlutverk og er núna búinn að gera sig að athlægi, hvað ætli Rússneski sendiherran hafi haldið, að maðurinn væri bara að djóka eða hvað.
Annað sem mér finnst einnig mjög merkilegt það er fyrirbærið hið Nýja Ísland, endalaust verið að tala um nýja þetta og nýja hitt, hinn nýi Glitnir, hinn nýi Landsbanki, hið nýja Ísland, hvað á fólk eiginilega við, erum við að tala um að fundið hafa verið nýtt land, annað Ísland við hliðiná því gamla og sé því þá gefið nafnið Nýja Ísland, til aðgreiningar. Svona eins og þegar Surtsey fannst nú eða Vestmannaeyjar eða Hrísey eða eitthvað. Hver vill þá búa þarna á þessu Nýja Íslandi, þar sem ríkir svo mikið kreppa að önnur hvor fjölskylda á í hættu á að fara í gjaldþrot, þar sem höfuðstóll hækkar upp í hið óendanlega, þar sem bylting er í gangi og menn hittast í kjallaraíbúðum til að skipuleggja næstu mótmæli við Alþingishúsið. Ég vona að eggin sem hent var í Alþingishúsið hafi öll verið útrunnin! Og hvað með þjóðsönginn, á kannski að fá nýja þjóðsöng, Hinn nýi þjóðsöngur, sem mun vera samin af hinum nýja Bubba.
Getur einhver útskýrt þetta fyrir mér. Í orðabókinni hans afa þýðir orðið nýtt eftirfandi: "ekki verið til áður, nýlega gerður, ónotaður". Þar með er fólk að segja að hið nýja Ísland hafi ekki verið til áður, sé algerlega ónotað land og nýlega búið til. Hvar er þá gamla góða landið mitt. Ekki til lengur,
Ég kæri mig ekki um að nota orðskríli eins og Nýja Ísland, en ég efast um að Mörður Árnason sé sammála mér ( enda er mér nú nokk sama) því hann hefur talað um hið Nýja Ísland í útvarpsviðtali, kannski leggur hann ekki sömu merkingu í orðið nýr í orðabókalíkinu sínu, nenni satt að segja ekki að fletta því upp.
Ég vil að Ísland fái að heita áfram Ísland. en hins vegar er nokkuð ljóst að einhverju þarf að breyta þar og legg ég eftirfarandi til:

Afnám tekjutengingar við námslán
Afnám tenginu höfuðstóls við krónuna
Nýjan forseta Íslands
Nýjan Seðlabankastjóra
Nýja Ríkisstjórn

Lifið heil
Þorgerður Sigurðardóttir, Íslendingur.

Kveðjustund, kertasljós og kisulórur og prumpuvélar

2008-11-10T08:20:00.000-08:00

Elskurnar mínar. Ákvað að gerast væmin eins og Brynjalilla og skapa stemningu á blogginu mínu. Þetta er jú dagbók framtíðarinnar. Vil ég fyrst og fremst biðja Hlíf og Jónas að taka eftir því hvað Tobba kisulóra er orðin búttuð, líkur sækir líkan heim, og hún klárar alltaf af ceriosdiskum krakkanna á morgunverðarborðinu, reglur Jónasar, (en hann er mjög góður í að setja ýmisskonar reglur og færa þær inn á excel, ma hvenær eigi að skipta um bleyjur á Jóhanni litla, tekið skal fram að hann er ortopeð, Jónas en ekki Jóhann ennþá).

Nú hér er smá myndir af heimilinu mínu, stóra Madonnustyttan er stolt mitt, ær mínar og kýr, og ég mun flytja hana í handfarangri til Íslands, nokkuð ljóst, ég er mjög mjög góð í að flytja allskonar dót og drasl í handfarangri, ma sjálfvirka prumpuvél sem sonur minn fékk eitt sinn í gjöf, sem fór í gang þegar við fórum í gegnum hliðið á Leifsstöð, prrrummp prrrummmp, heyrðist með svaka látum og ýmis konar variationum úr bakpokanum hans Einsa, sýnu verra var þó að ekki gekk að slökkva á prumpuvélinni, off takkinn eitthvað bilaður, og ég reyndi að útskýra þetta fyrir tollvörðunum, Sveinbi sendi mig í úrabúðina til að fá lánað skrúfjárn til að taka batteríið úr, og mér leið mjöög vel (NOT) í röðinni þar, prumpandi út í eitt, maðurinn sem var að afgreiða, brosti ekki einu sinni, hjálpaði mér að skrúfa batteríið úr, en sagði svo, má ég kaupa þetta tæki af þér, hefði örugglega geta selt það dýrum dómum, og keypt mér fleiri madonnustyttur, en ekki var nú tæki sonarins til sölu.
OK ég er ekki föndurkerling en ég elska allt sem glitrar og föndruðum við krakkarnir, girlangið á greinina sem við týndum í sænskum skógi(já ég er svaka útivistarkona), og ég er bara nokkuð ánægð með útlitið, bráðum mun greinin brotna undan þunga bling blingsins sem ég hleð á hana.

Takið eftir hægðarbekkeninu sem ég geymi velllyktandi sápur í, fékk það nánast alveg ónotað á spottprís á Degeberga antikmarknaðinum sl sumar, bráðnauðsynlegt fyrir hvert heimili að eiga eitt stykki hægðarbekken, og munu foreldrar mínir ugglaust njóta góðs af því þegar þau eldast blessunin.

Ég er svo heppin að eiga pabba sem elskar mig mest af öllum sínum börnum, (já Magga mín, ég get nú bara sagt hvað sem er í mínu bloggi, stofna þú bara þitt eigið blogg og bloggaðu góða mín), allavega hefur hann elskað mig lengst af sínum börnum, og lengst = mest, og hann gaf mér þann fallegasta hlut sem ég á, sem mun líka fara í handfarangrinum þegar ég flyt heim, þessi fíni bolli, með disk sem er líka undirskál, frá Limoges, í Frakklandi, keypt í Frakklandi, ég sá hann, og bara dó, næstum því og sagði ef ég ætti pening, þá myndi ég nú kaupa þennan bolla, hann er sá fallegasti sem ég hef séð, og pabbi hann gaf mér hann. Takk pabbi þú ert bestur. Fór með hann í handfarangri heim frá France. Ok jólin eru ekki alveg komin en ég er jólabarn, og ég elska jólin og ég elska ofskreytt jólatrét og jóladót, með sál, á ennþá gamalt jóladót síðan ég var barn, enda hendi ég aldrei neinu. Vinkona mín hún Gunna sem er nú óvitlaus, enda sálfræðingur og barna barn barn EB (var þjóðþekktur íslendingur, má ekki segja nafn hans en segi því bara "aðgát skal höfð í nærveru sálar) sagði við mig um daginn þegar hún var hér í heimsókn, og sá leirstyttur sem NB systkini mín ekki börnin mín höfðu föndrað á leikskólanum eða í grunnskóla, ; Tobba er ekki nóg fyrir þig að vita af öllu þessum hlutum í kassa upp á lofti... Svarið var einfalt og nei, Gunna það er ekki nóg, ég þarf að geta þuklað hlutina mína, og mér finnst tryggð og traust fólgið yfir því að hafa sömu hluti í kringum mig síðan ég var barn, ég flyt á milli staða, en sömu hlutir fylgja mér alltaf. Þess vegna þótti mér sérstaklega fallegt af honum Valla mínum að gefa mér styttur Lisu Larssons alla verldens barn, sem amma mín átti, en annar fjölskyldumeðlimur fékk. Mér finnst nefnilega allt sem amma mín á fallegt, sennilega er ég gömul sál. Hlutirnir mínir eru með sögu sumir mína sögu, sumir annarra sögu enda kaupi ég bara gamlalt brothætt dót eins og krakkarnir minir segja. Hef einungis einu sinni lent í því að hlutur sem ég keypti bar vonda sögu með sér, bæði Sveinbjörn og Brynja fengu martraðir um hann nóttina eftir að ég keypti hann, en svo bað ég yfir hlutnum og þá fóru illu andarnir. Á nefnilega vin (sem er hommi) sem þorir helst ekki að kaupa antikt því hann er svo hræddur um að illir andar fylgi með, sagði honum að prófa að biðja fyrir hlutunum, hljómar asnalega, en virkar, allavega á mínu heimili.

Elsku Patrik okkar, sem er hálfur spánverji hálfur indónesískur ("Ertu múlatti vinur, hefði amma Gústa sagt, sagði þetta alltaf um dökkt fólk, og líka vinkonu Arndísar frænku, en ég held að hún hafi nú bara verið mikið í ljósum), er að flytja, vonandi tímabundið, til Kanarí, 3ja hæða hús, með sundlaug, og ég ætla að heimsækja þau, most definetely, mamma hans er sannkölluð gella, stutt pils, flottar strípur og mikið máluð, alltaf á háum hælum, og pabbi hans er voða næs. Sl föstudag sváfu semsagt 3 vinir Einars hér hjá okkur, Tim og Lo sem eru eins og sjá má eineggja tvíburar, og svo Patrik. Við eigum eftir að sakna hans mjög mjög mikið enda er hann alveg yndislegur, kurteis, góður og skemmtilegur, Helga bauð honum meira að segja í afmælið sitt, og hann gaf henni mjög fallegt hálsmen, með Álfi á stein á. Mín varð voða voða glöð, enda segir hún að hann beri hennar fram með íslenskum hreim og að hann elski sig. Hún ætlar hins vegar að giftast Úlfi hennar Mæju því að þá er hægt að horfa á vídeó síðan þau voru lítil í brúðkaupinu þeirra. (Mamma hennar stakk ekki upp á þessu, en tilviljun að hún dýrkar Mæju og Óla og vill að Helga giftist inn í þeirra fjölskyldu)

Að lokum, ein góð mynd af Valla vini mínum, því hann er svo yndislegur, ég gaf honum bling bling og kerti og sápu í gær, svona í tilefni feðradagsins, því hann er mér sem faðir.

Lifið heil.

Tobba

ps einhver sem getur sagt mér gengið á íslensku krónunni.....

og ég er að fara að horfa á Dagvaktina, Sæll, eigum við eitthvað að ræða það eða

Hér er Árni bróðir með sínum hommavin, en hvor er hvað læt ég ykkur um, tengist neðanverðu bloggi

2008-11-06T07:13:00.000-08:00

Hommar og kommar, læknar og lesbíur!

2008-11-06T05:36:00.000-08:00

Vinur minn var í afmæli hjá einni þjóðþekktri konu og þar voru víst bara hommar og kommar, læknar og lesbíur, mér fannst það töff.
Ég er nefnilega svona faghag, ég elska homma. Fyrsti hommavinur minn vann með mér á Hrafnistu í Reykjavík í gamladaga, hann elskaði að dúlla við gömlu konurnar, setja rúllur í hárið á þeim, og varalita. Hann elskaði líka að plokka af mér einstaka grátt hár. Seinna varð hann svo hárgreiðslumeistari, og ég náttúrlega fór til hans því hann var bæði sætur og skemmtilegur og setti flottar strípur í mann. Alltaf sagði hann þá kollegum sínum sömu söguna, "strákar þetta er hún Tobba, hún vann nú með mér á Hrafnistu, ", "einu sinni þá setti ég laxoberaldropa í kókið hennar og Tobba fékk pípandi steinsmugu" og svo hló hann. Mér fannst þetta hins vegar aldrei fyndið, hvorki þegar ég var á klósettinu, né sagan af þessu uppátæki hans. Ég hélt bara að pizzan sem við pöntuðum hefði farið svona hrikalega í mig, og skildi ekkert af hverju hann var með glott á sínu fallega fési, þangað till að hann sprakk úr hlátri, sagðist hafa tæmt laxoberalglasið í kókið mitt, Það skal sérstaklega tekið fram að ráðlagður dagskammtur laxoberaldropa eru 6- 12 dropar fyrir svefn, efast um að hann hafi talið þá.
Alla vega; sem sagt, ég elska homma, og get þefað þá upp í mílu fjarlægð. Um daginn kom sænskur vinur Sveinbjarnar í heimsókn og sá var með vin sinn með sér, sem var bandarískur sálgreinir og fiðluleikari með meiru, tungumálasnillingur og kunni meira að segja íslensku nokkuð vel allavega, lágvaxin, nánast dvergur en huggulegur engu að síður. Um leið og ég heilsaði honum hugsaði ég "hommi", ekkert í neikvæðri merkingu heldur bara basic instinct. Eftir 5 mínutur, spurði ég hann svo ; áttu fjölskyldu, svar nei, áttu kærustu, svar nei, áttu kærasta, svar nei, ertu hommi, svar já. OK just so I can get it off my mind, svaraði ég. End of story.
Uppáhalds homma vinur minn, er svona hálfgerður laumuhommi, fáir í vinnunni hans vita það, en þegar hann talar við mig er hann með hendina á la Raggi Bjarna og dillar rassinum.
Mér finnst að allar almennilegar konur eigi að eiga amk einn homma vin. Þeir eru bara svo yndislegir, maður þarf aldrei að hafa áhyggjur af þessu þarna, chemistry, sem verður stundum milli manns og konu. Maður getur boðið þeim í glas án þess að þeir haldi að þeir fá eitthvað í staðinn, eitthvað gott í kroppinn. Maður getur legið með þeim upp í sófa og horft á kerlingamynd og talað um hvað þessi eða hinn leikarinn er sætur. Enginn misskilningur bara ein tóm gleði.
Og ég er svo heppin að eiga einmitt svona vin. Sem maður getur meilað á og spurt um hvernig gangi í kynlífinu eða hvort hann sé að deita einhvern spennandi. Mjög gaman. Svo eru þeir líka þannig að maður getur talað við þá um postulín, hárvörur og bodylotion, barnseignir og allt þetta sem maður gerir með bestu vinkonum sínum, (ekki það að ég minnist þess að hafa talað um bodylotion við vinkonur mínar, en þið skiljið hvað ég meina).
Magga systir mín spottar líka samkynhneigða í mílu fjarlægð. Þegar hún var 8 ára steig maður út úr bíl á planinu við sumarbústaðinn, enn og aftur Bandaríkjamaður og hún segir við mömmu "mamma er þetta svona hommi", löngu seinna fór hún í ristilspeglun til kvenkyns læknis og kemur svo brjáluð heim og segir við pabba " hvernig dettur þér í hug á láta lesbíu í fótlaga ekkó skóm spegla á mér ristilinn pabbi". Pabbi kom alveg af fjöllum, þekkt þessa konu lengi og aldrei dottið neitt í hug varðandi hennar kynhneigð. Enda kannski eins og Þórhildur Þorleifsdóttir sagði svaraði einhvern tímann þegar einhver mjög frægur leikari kynnti sig hann sagði : my name is Baron Ribaldini and I am homosexual., og hún svaraði um hæl, "my name i Þórhildur Þorleifsdóttir and I just love to do it in boots.
Ég nefnilega þoli ekki þegar samkynhneiðgir eru endalaust að tala um kynlíf sitt. Það sem fólk gerir í sínu svefniherbergi kemur ekki mér við. Það reyndi því mikið á þolraunir mínar þegar ég bjó með færeyskri lesbíu fyrir mörgum árum sem var alltaf að lýsa því í smáatriðum hvað hún myndi gera við ákveðna þjóðþekkta sjónvarpsþulu með útlenskt eftirnafn í rúminu. Ég fékk bara nóg og sagði "elskan mín, mér finnst Georg Clooney sætur en ég er ekki endalaust að tala um hvernig ástarleikir okkar yrði ef við myndum einhvern tímann lenda saman í rúminu. (djók ef það hefði gerst hefði ég náttúrlega sagt öllum bestu vinkonum mínum það, og hárgreiðslumanninum mínum allt í gory details)
Ég var að vinna um daginn með konu, og það var bara eitthvað við hana, eitthvað sem passaði ekki, mér fannst eins og ég ógnaði henni eða eitthvað, endaði með að ég spurði eina hjúkkuna " er hún lesbísk" og svarið var náttúrlega já, og þar með skýringin komin.
Alla vega elska ég homma, og á eina ágætis lesbíu vinkonu, hún er reyndar ekki færeysk, og hún teiknar heldur ekki alltaf píkublóm eins og sú færeyska dundaði sér við. Þegar ég átti afmæli bað ég hana um að teikna handa mér mynd, og það mætti ekki, alls ekki vera neitt píkublóm á henni, myndina á ég ennþá, hún er af hundi sem situr í stól og er á lóðaríi með risapíku, já Magga risapíku. Sú færeyska dró líka allskonar fólk með sér heim, gamla góða sjóaara sem gáfu okkur þær bestu rækjur sem ég hef á ævi minni smakkað, og svo eitt kvöldið var einstaklingur með henni, ég hélt að þetta væri bara svona venjulegur hommi, en annað kom á daginn., hann var alltaf að tala um hvort ég vissi hver Anna Kristjáns væri, "jú jú vita ekki það allir" en ég nennti bara ekkert að ræða við þennan mann um Önnu Kristjáns. Þegar sú færeyska kom heim sagði hún að vinur sinn hafði orðið fyrir vonbrigðum með mig, hann hafi nefnilega viljað segja mér frá því að hann væri nú líka kynskiptingur. Sorry að mér datt það nú bara ekki til hugar, enda annars hugar við að lesa háls nef og eyrnalæknisfræðina. nú þetta reyndist fv lesbía sem lét breyta sér í mann, og vildi á 22 ur, endilega sýna mér örin á bringunni eftir að þeir tóku burt brjóstin og bjuggu til typpi úr þeim, ég afþakkaði pent. Já svona var nú þessi saga.
En homma vinir eru bara æði, maður getur knúsað þá, kysst þá og talað um allt við þá, já ég mæli með þeim, alveg hreint fyrir allar konur.
Enginn abbó allir glaðir.

Lifið heil
Ykkar Tobba

Lifið heil

Rotturdráp og kisulórur.

2008-11-03T02:55:00.001-08:00

Var svo heppin í dag að minn yndislegi handleiðari ákvað að ljá mér hjálparhönd og fór niður í kjallara og drap fyrir mig tvær rottur. Fyrir ykkur sem ekki vita er ég nefnilega prófessional rottubani, og reyndar músabani líka, maður setur bara á sig plasthanska svo nota ég yfir þá bifvéla hanska, fer inn á dýrahúsið, set hönd mína niður í búrið og alltaf fæ ég ógeðistilfinningu og hjartslátt, tek þær upp á skottinu, en ekki of utarlega því þá geta þær farið í þyrlu og skottið losnað af og þá er mun erfiðara að ná þeim. Þær hafa öskrað á mig og bitið mig, og hoppað á mig og niður á gólf, og ég veit ekki hvor varð hræddari ég eða blessuð rottugreyið, þá þarf maður að skríða á gólfinu og ná þeim á skottinu, nú eða búknum, sem er mun ógeðslegara. Svo þegar ég loks er með hvíta kvikindið með rauðu augun sín í hendinni, læt ég hana sofna svefninum langa, enda er ég svæfingalæknir, þegar hún er svo dauð, sem sést vel á skottinu, það blánar, og hún þegar hún hættir að anda, þá kemur næsta ógeðismóment. Maður tekur hana upp og skolar hana, stundum hafa þær nú lifnað við þá, en þá fara þær bara aftur í dallinn með svefngösunum. Svo set ég þurrku yfir andlitið og skottið, því það finnst mér ógeðslegast, og þá byrjar það sem mér finnst skemmtilegast. Ég klippi upp brjóstkassan og færi frá lungun, og varlega kemst ég að hryggsúlunni, og svo með hárfínum hreyfingum klippi ég út ósæðina. Tek hana svo og sker í bita. Hendi rottuleifunum í Kadaver, sem er svona dýra eitthvað fyrir dauð dýr. Keyri tilraunir mínar á ósæðarottubitunum og skrifa um það vísindagreinar í virtum erlendum læknistímaritum. Verð svo doktor og allir þurfa þá að kalla mig Doktor Tóbý, gefa mér gjafir og tala um hvað ég hafi verið dugleg, að drepa rottur og mýs. Mýsnar eru mun auðveldari að drepa, tekur mun styttri tíma og skemmtilegar að hanskast með þær. Þær eru reyndar sætari, og alltaf erfitt að drepa það sem sætt er, en mun erfiðara að taka úr þeim ósæðina, því hún er svo rosalega lítil að hún varla sést. Stærsta rottan sem ég hef drepið var sk Risarotta, sem gleymdist í búrinu sínu yfir sumarið og át og át en gat lítið orðið hreyft sig. 3 kg flykki, og ég var með tvo læknanema með mér, og nú var að duga eða drepast, hafði orð móður minnar, sem hefur mörg rottu og músarlíf á samviskunni, í huga "þú ert stærri en hún, þú ert stærri en hún" og það virkaði, ég hafði betur og rotturisinn lá í valnum.
Segiði svo að maður lifi ekki spennandi lífi! Alla vega var ég fegin að handleiðari minn drap rottur dagsins fyrir mig, því ég er eiginlega búin að fá nóg af drápum í bili.
Tobba kisa var úti alla nóttina og það hélt fyrir mér vöku. Hún át yfir sig af íslenska lambalærinu á laugardagskvöld og ég notaði rök móður minnar þegar hún gaf hundunum okkar heimilismat sem þeir svo gubbuðu, "fólk smakkar vín og veit að það verður timbrað á eftir". Sveinbi sagði mér að gefa henni ekki íslenska lambalærið sem ég skar í litla bita, hvítlaukskartöflur og sósa og grænar baunir. Daginn eftir var ekki gaman að koma niður, minni hafði nú orðið eitthvað brátt í brók og drullað allt út!!! Mun þó ekki læra af reynslunni og halda áfram að gefa henni eitthvað gott af og til. Hún elskar td Creme Brulée. Nú allavega, fór ég niður um miðja nótt og kallaði kisssikiisss kiisssiikisss, Sveinbi í svefnrofanum "kom hún inn" , hann þykist ekki elska hana en hann gerir það nú samt. Hún kom svo eins og spídi gonsales kl 07 i morgun, át allan matinn sinn á met tíma, hljóp upp og sofnaði vært í bleika dúkkuvagninum hennar Helgu. Þar sefur hún best núna, og fílar ekki lítið ef ég rugga henni.
Lifið heil
Tobba tútta

Ps mikið er ég nú fegin að Baugur og co eru búnir að fjárfesta í Stöð 2, Mogganum og Bylgjunni og Fréttablaðinu! Þá geta þeir bara ákveðið allar fréttir sem við lesum. Fengu þetta víst á útsöluverði korter fyrir gjaldþrot!!!!

Áfram Ísland, Áfram Ísland, ég hef trú á þjóð minni. Íslendingar eru duglegir, utbränndhet sem er ein helsta orsök veikindaleyfi hjá Svíum er td ekki til í íslenskum læknisfræðigreiningum, engir útbrenndir Íslendingar til! Mikið er ég fegin. Mun reyna að standa mig, í rottudrápum og hetjulækningum, og koma svo heim, full af visku og vísindum, þjóð minni til heiðurs.

Mannætufroskar og klifurapar

2008-11-02T04:24:00.000-08:00

Þessi helgi er búin að vera góð. Ég kom sjálfri mér á óvart með því að hunskast með manninum mínum, börnunum, Valla vini og börnunum hans í 1.5 klst gönuferð í skóginum í gær. Ég vígði göngustafina sem ég fékk frá krökkunum í jólagjöf í fyrra, mér hefur nefnilega alltaf fundist hallærislegt að vera með göngustafi, minnir mig helst á Ólaf Ragnar og ekki úr Dagvaktinni, heldur hinn "eigum við eitthvað að ræða það eða", en þeir virkuðu vel. Ég þóttist vera hinn finnski skíðastökkkappi Harry Pekka Nikkola, með nýju stafina, fannst ég mjög fyndin, en ekki fleirum. Við Valli lögðum okkur fram við að hræða börnin, ég sagði að þarna væru villisvín og naut sem ætu börn, og Valli sagðist hafa séð stóra mannætufroska, það fannst krökkunum óhugnanlegt, fundum bein sem við sögðum að væru mannabein,...eftir mannætufroskana!

Komum heim, rjóð og sælleg, og ég byrjaði að krydda lambalærið sem ástkær faðir minn sendi okkur á fimmtudag. Salt, sykur , grófur pipar og hvítlaukskrydd, mikið af öllu, alveg eins og amma Margrét gerir, vatn í botninn undir grindinni, með súputeningi, 120 gráður í 4 klst, hvítlauskartöflurnar hennar mömmu, soðið hennar ömmu og svo bökuðum við Valli upp sósu, með rjóma, sænskar grænar baunir (ORA var því miður ekki til), rauðkál og sultutau. Nammi namm, Brynjan tók sér pásu frá lestrinum og Valli gerði geggjaðan desert, paj með eplum og möndlum, honum fannst það líta út eins og drulla, en hann var náttúrlega bara að sníkja hrós.

Góð tónlist, kertaljós, og ánægð börn, Dagrún tannlausa tuggði til hliðar, og Helga Ísold borðaði mest af öllum.

I morgun fékk ég svo að sofa út, meðan Sveinbi minn tók krakkana 4 með Valla að klifra á veggi, Alexey rússneski vinur minn er kennarinn þeirra, og þau eru orðin býsna góð. Ég hef nú líka klifrað, en var mest hrædd um að Sveinbi myndi missa mig og fór að væla, gat svo ekki hreyft hendurnar næstu daga á eftir. Minnti mig á þegar ég lenti í sjálfheldu hálfnum upp á Systrastapa forðum daga, og Sveinbi hló og ég grenjaði, ég komst þó niður að lokum.

Læt myndirnar tala sínu máli.

Lifið heil

Ps getur einhver sagt mér gengið á íslensku krónunni, sæll , eigum við að ræða það eitthvað

Davíð og innrás útrásarvíkinganna

2008-10-30T07:42:00.000-07:00

Loksins er hún komin; 18. bókin í flokknum um ævintýri Davíðs eftir hinn snjalla hugsuð H.H.Gizurar. Hver þekkir ekki metsölubækurnar: Davíð og kommatittirnir, Davíð og Danagrýlan, Davíð og Baugur hins illa og Davíð í landi heimsku afturhaldsseggjanna? Frábær bók sem hittir beint í mark!
Leiðbeinandi verð: 200 evrur
« TIL BAKA
Brot:– Nei, hver andskotinn, svona gera menn ekki! Hrópaði Davíð og þeytti Morgunblaðinu frá sér sótrauður í framan af reiði, þar sem hann sat á skrifstofunni sinni fínu í Seðlabankanum við Kalkofnsveg.– Þessir mannapaandskotar mega ekki komast upp með þetta! Ég banna það! Banna það segi ég!Davíð reif sig úr nýju fagurbláu jakkafötunum, en undir þeim var hann í svartdoppóttu hlébarðaskýlunni sinni – sem hann kallaði með sjálfum sér skýlu réttlætisins, stundum skýlu skynseminnar og ef mikið lá við: hefndarskýlu sannleikans.– Bíðið bara útrásarvíkingar, ég hefi snúið niður harðskeittariþrjóta! Ykkur verður ekki kápan úr þessu klæðinu!Davíð opnaði gluggann og leit yfir Reykjavíkurhöfn. Hún iðaði af útrásarvíkingum í vígahug. Hann bjó sig undir að stökkva út um gluggann, en leit rétt áður á kreppta hnúana. Þeir voru heiðbláir af æsingi.

lánað af Kalla frænda Sunnu á Baggalútur.is

Hef á tilfinningunni að ástandið á fróni sé bara að versna og eigi eftir að versna enn frekar,

Kemst í uppnám yfir launum bankastjóra, þegar maður sjálfur vinnur eins og berserkur án þess að fá vakirnar greiddar, því það er víst ekonomísk krísa hér líka!!

Líður eins og valtari hafi ekið yfir mig, svaf ekki neitt, hljóp milli skurðstofu og í hjartastopp og í fæðingarepidurala,upp á gjörgæslu í alla nótt, bætti á mig glossi milli aðgerða, þurrkaði maskaraklessur af efri augnlokunum, drakk Coca cola light og hélt áfram. Heimsótti vaktherbergið í 20 mínutur, horfði á hálfan eldgamlan Friends þátt, svo byrjaði ballið aftur.

Fékk knús í morgun af uppáhalds sjúkraliðanaum mínum "sitter du här fortfarande snäckan min" Svoleiðis orð í morgunsárið eftir erfiða nótt hlýja manni, enn þá er til gott fólk í þessum heimi, jafnvel hér í Svíþjóð.

Lifið heil

ps veit einhver gengið á íslensku krónunni, og getum við ekki sent Dabba, Árna Johnsen og co í útlegð til Færeyja, þar er víst voða gott að vera.

ykkar Tobba

Valur er sannkallaður HEIMILIS-læknir

2008-10-26T13:26:00.000-07:00

Hér ætlaði ég nú að koma með frásögn og myndir er dóttir mín, litla Helgan okkar, slasaðist, týndist, fannst og var svo saumuð inn á baði hjá Valla í fanginu á mömmu sinni.
En þar sem vinkona mín Brynja, varð fyrri til þá bið ég alla um að kíkja á bloggið hennar (sjá link hér til hægri á mínu flotta bloggi), en kommenta svo á mig en EKKI Brynju,
Takið eftir hvað hún Helgan okkar er dugleg, Valli flottur, og ég ótrúlega róleg og yfirveguð!

Mikið er nú gott að eiga góða að, Valli er vinur í raun, hefur hjálpað mér á erfiðum stundum, tekið þátt í gleði með mér, læknað mig þegar ég verð veik, læknað börnin mín þegar þau verða veik, syndir allsber með manninum mínum í ísköldum sjónum á fimmtudagskvöldum, eldar bestu pizzur í heimi að sögn Helgu minnar, ber stóra steina og býr til stíflur þegar flóðin (VAlli bar 8 stóra steina en hinir svía aumingjarnir bara 2 hvor, Valli er nefnilega rosalega sterkur) koma að húsinu mínu, finnur hótel handa mér á GPS tækinu sínu þegar ég fæ ælupest í óbyggðum Póllands, sækir mig um miðjar nætur þegar ég fæ ekki leigubíl heim, hleður skemmtilegri tónlist inn á itunes mitt (NOT VALLI), læknar kisulóruna mína af graftrarkýlum og sprautar hana með lyfjum, bestasti besti vinur minn, það er hann Valli, kemur og skiptir um kló um leið og ég hringi í hann, kemur með mat þegar við liggjum í flensu, gefur mér fallegar gjafir,
"hann Valli minn hann kann allt" segir Sveinbjörn alltaf og brosir, því hann veit að Valli er bestasti besti vinur minn, mig langar að deila með ykkur fyrstu kynnum okkar Valla, þegar við vorum í læknadeild fyrir svona 15 árum eða rúmlega það.

Valur: "Tobba hefur þú einhvern tímann látið skíta á þig"?
Tobba; "nei Valur og ég þoli ekki heldur golden shower!!

Eftir þetta vissum við bæði að vinátta okkar yrði bæði falleg og að eilífu.

Ég þakka þér Valli minn fyrir allt, og þetta er ekki oflof, því oflof er háð, heldur alger sannleikur
Þú ert bestur og við elskum þig

þín Tobba

ps takk fyrir að sauma Helguna okkar, þetta grær áður en hún giftir sig

Heimilisþrif og samskipti kynjanna.

2008-10-24T04:03:00.000-07:00

Ég hef ákveðnar reglur, á föstudögum á allt heimili mitt að vera hreint, svo hægt verði að hafa fredagsmys með kertaljósum og pizzur (piksur eða pissur eins og amma Gústa sagði alltaf, hún bara gat ekki borið fram þetta orð) á la Sveinbjörn, og nammi handa krökkunum, svo horfum við öll saman á Idol.

Alla vega, ég er ekki harður húsbóndi, ég segi bara það sem þarf að gera, og svo geri ég mitt, og Sveinbjörn sitt. Ég er niðri að pússa vaskann, alveg bullsveitt, þegar hann kemur niður í rólegheitunum, setur ketilinn undir og sest niður, "allt orðið fínt uppi", hmmmm merkilega stuttur tími, heyrði þó að hann vara að böksa við að leita að ryksugupokum. Ég segi: það þýðir ekkert að setjast niður Sveinbjörn minn, þú ert ekki búinn!!, ! "Verkamenn fá hádegismat, og ég er nú bara að klæða mig í sokkana", ég held áfram að pússa vaskann. Ógurlega ertu lengi að klæða þig í sokkana vinur; ,,hugsa ég.

Fer svo upp, til að þrífa klósettið uppi, maðurinn minn er heldur nefnilega því fram að ég hafi í upphafi okkar sambands skrifað undir samning þess efnis að hann þurfi aldrei að þrífa klósett!!

Ég kannast ekkert við að hafa skrifað undir slíkt, og hann "finnur " ekki saminginn, "baða týnduð". Allavega þetta átti eftir að gera uppi; ganga frá öllum þvotti, raða púðum, og ganga frá dóti, ganga frá inni barnaherbergunum, taka blautu handklæðin og óhreint tau niður í þvottahúsog svo mætti lengi lengi lengi telja, og þá spyr ég. Sér hann þetta öðruvísi en ég, og finnst allt vera bara fínt, eða veit hann að ég kem á eftir og klára hitt.

En hann getur þrifið vel, týpiskt svona karlmannsþrif, tekur fram sófann og ryksugar undir rúmum og svona sem ég nenni ómögulega að gera. Ég segi nú bara við hann, Sveinbjörn, það er EKKi allt fínt uppi, "ha, hvað meinarðu, ég bjó um og ryksugaði" og málið er dautt.

Mér finnst ég enginn harðstjóri, ekki í líkingu við mágkonu mína sem svarar í simann ef maður hringir; NEi Tobba, bróðir þinn kemst ekki í síma, hann er að þrífa".

Ég man td bara einu sinni eftir pabba mínum setja í þvottavél, og þá var mamma í útlöndum og allt varð litaðist bleikt. Sveinbi getur bara ekki lært að setja hvítt sér og litað sér, þrátt fyrir ítrekuð tilmæli mín, og þegar ég kem upp um hann, þá svarar hann bara "já en það er búið að þvo þessar svörtu buxur svo oft, þær gefa ekki lengur lit" Vitleysa ástin mín, vitleysa.

Ég reyni hvað ég get að láta drenginn minn taka til í herberginu sínu, en systir hans 3 árum yngri segir oft, ég skal bara hjálpa þér Einsi minn, og hún hefur gaman af því að vera með tuskuna á lofti, alger draumur í gær þegar ég stytti í ryksugunni og leyfði henni að ryksuga. En ég ætla að halda áfram, ekki gefast upp, hann reynir að búa um rúmið sitt, og ég hrósa honum, ég er búin að kenna honum að þrífa klósett, svo hann læri það almennilega. Ég hef líka kennt Möggu að þrífa, því hún var heimilishjálpin mín þegar ég var ríkur læknanemi, fékk 2000 kr fyrir skiptið, og ég sat í sófanum, með sígó og kaffi og leiðbeindi henni, "ekki gleyma gólflistunum elskan"

Ég held að hún hafi bara haft gott af því. Móðir mín ætlaði fyrir um það bil ári að reyna að kenna gömlum hundi föður mínum að þrífa því að heimilishjálpin Guðbjörg kemur bara aðra hvora viku, og hann sagði bara já og amen við því, tilkynnti henni svo stoltur að hann væri "bara búin að ráða hana Guðbjörgu fyrir mig í vinnu, hún kemur vikulega núna" málið er dautt.

Ég er kannski að vissu leiti svona líka, það eru ákveðnir hlutir sem ég geri ekki, eins og að skipta um dekk á bíl, skipta um ljósaperur, skipta um kló, bora í veggi, mér finnst þetta vera karlmannsverk, ég er jafnfréttissinnuð að því leiti, sömu laun fyrir sömu vinnu, jafn mikinn möguleika á að fá vinnu etc, en ég skipti ekki um dekk, ég fer set á mig rauðan varalit, fer út úr bílnum og dreg aðeins upp pilsið, og svo bíð ég bara, ... play stupid og það er ekkert sem heillar karlmenn meira en þegar þeir virkilega finna að þeir eru "MENN".

Ég tek ekki bensín sjálf, ég þykist ekki kunna á dæluna og svo bið ég einhvern mann að hjálpa mé, aldrei konu, alltaf mann, og það virkar.

Ég handþvæ ekki föt og strauja ekki, nema allt sem kemur nálægt nýfæddum börnum mínum. Tók reyndar upp straujárnið hér um daginn því mamma var að koma og ég vildi reyna að strauja dúk, og Helga sagði "hvaða tæki er nú þetta mamma"

hins vegar var ég búin að safna stórum haug af því sem þurfti að strauja og handþvo handa mömmu, henni finnst róandi að strauja, allir glaðir. Áður þegar amma var aðeins hressari fór ég með allt sem þurfti að handþvo og strauja og setja í klór heim til Íslands. Amma varð voða glöð að geta gert eitthvað fyrir mig og ég voða glöð því enginn straujar betur en amma.

Alla vega, langlokunni minni lokið.

Heimilið orðið nokkuð hreint, Sveinbi á reyndar eftir að skúra, hann er núna að "jafna sig" eftir þrifin uppi og liggur upp í sófa, og mér finnst það allt í lagi, hann veit jafn vel og ég að ég mun skúra á eftir þegar hann fer út í búð.

Einar er að fara í stelpuafmæli, ætlaði nú ekki að nenna, en þegar bestu vinir hans ætluðu líka lét hann til leiðast, það er nefnilega tölvudagur í dag, og hann má náttúrlega ekki missa dýrmætan tíma. Annars sýndi hann mikla leikhæfileika í gær þegar bekkurinn hans var með sýningu um fornöld, og bronsöld, hann var mjög flottur, talaði hátt og skírt, skítugur í framan, í flíspeysunni og húfunni sinni öfugri, til að gera þetta svona tjásulegra, og með minkakeypinn hennar ömmu Gústu um hálsinn.

Helgan er að fara í afmæli hjá Emiliu og hlakkar mikið til.

Helgin má koma núna, er ekki á vakt fyrr en á sunnudag,

það er bara einn staður sem ég vildi frekar vera á og það er á Spáni, í fallegri borg, með bróðurbörnunum mínum, og að láta Árna elda oní mig, og spjalla við Ínu, og fara svo á morgun með pabba á antíkmarkaði í Barcelóna að skoða madonnustyttur og gamalt skran og láta hann borga!!

Mikið vildi ég óska þess að ég væri með ykkur.

Góða helgi

Tobba tútta

Magga systir mín er fallegasta manneskja í heimi

2008-10-23T07:34:00.000-07:00

Ég var 12 ára þegar hún fæddist, og ég ól hana upp, kenndi henni það sem skiptir mestu máli, að vera alltaf máluð og lykta vel. Hún kláraði Anais-anais ilmvatnsglasið mitt þegar hún var 1 1/2 árs, hún lærði að ganga á hælum 2 ára, 3 var Jane Helen gelið vinsælast hjá henni, 5 ára var hún orðin fullorðin og sagði við pabba sinn þegar hann bað hana um að auka leti sína og sækja inniskóna sína niðrí kjallara "pabbi heldurðu að ég sé einhver þeytipíka fyrir þig Sigurður minn"

5 1/2 árs segir hún þegar hún var að hlusta á kvöldfréttir "mamma hver heldurðu að vinni formannskosningarnar hjá Sjálfstæðisflokkinum, Davíð Oddsson eða Þorsteinn Pálsson. Þegar hún var 6 ára kunni hún símanúmerin hjá öllum vinum mínum og pabbi þurfti ekki lengur að nota 118 því hún kunni öll símanúmer hjá sjúklingunum hans og fangelsinu í Síðumúla og 9 unni, en það vann pabbi lengi vel. Hún er afburðamanneskja, klár, dýravinur, og með það stærsta hjarta sem ég hef kynnst. Ég er stolt af því að vera stórasystir hennar. Hún er með afbrigðum fyndin og þegar hún tók þátt í Djúpulauginni fyrir allmörgum árum kynnti hún sig svona: Ég heiti Margrét, og ég er löt. Hún getur talað í síma, eldað og smsað um leið, hestamanneskja af líf og sál og besta frænka sem börn geta átt.

Löt er hún, latari manneskju er ekki hægt að finna, ef hún kemst upp með það. Fyrirgefðu ég vissi ekki að ég væri sofandi, er ein besta afsökun hennar, að mínu mati. Ég ólíkt foreldrum mínum hef aldrei haft áhyggjur af henni Möggu minni, hún mun alltaf spjara sig. Hún er einfaldlega bara þannig. Nú getið þig giskað hver af þessum ungu flottu gellum er Magga mín.

Takið eftir eyrnalokknum, hann er heimtilbúinn, ekki spurning að kreppan örvar hugmyndunarflug fólks!!

Nátttröll og nýburar

2008-10-22T11:21:00.000-07:00

Stundum er gott að vera ein heima, Sveinbi er að vinna, og ég er með yfirráðin yfir fjarstýringunni. Búin að taka allt til, já mamma tiltekt og skápaþrif eru allra meina bót, sannarlega orð að sönnu. Kertaljós út um allt, börnin í tölvunni, annarra börn löngu sofnuð en ég er svo svakalega heppin að eiga börn sem þurfa lítinn svefn. Gáfumerki sagði afi Árni, mun reynast þeim vel segir Soffía frænka sem sjálf þarf ekki að sofa meira en Napoleon, ca 4 klst.
Gott og blessað, en stundum væri maður kannski til í að eiga kvöld með sjónvarpinu eða maka sínum eða eitthvað, en ikke minsann ikke. Búin að reyna allt og búin að sætta mig við það að ég get sett reglur um hvenær þau eiga að vera komin inn í rúm, en ekki hvenær þau sofna.
Svo þegar þau loksins sofna, þá sefur Einsi nokkrar klst í sínu rúmi, svo er komið uppí, ekkert notalegra en að láta börn sofa uppí, lítil börn, litlar tásur. Eins og þegar Einsi vandist því þegar hann var kornabarn að setja fingurna upp í munninn á mömmsunni sinni, svaka sætt þegar maður var með hann á brjósti, ekki jafn sætt þegar maður fékk lúku 4ra ára gutta upp í munninn, og maður reyndi að halda honum lokuðum en hann gafst ekki upp, fyrr en mamma opnaði munninn. Allavega, eitt það gáfaðasta sem við Sveinbi höfum gert er að kaupa okkur rúm sem er 4 fermetrar, sem sagt 220x210. Því við eigum börn sem koma upp í. Helgan okkar er nú eins og mamma sín var víst, hún kemur bara upp í ef hún er með martraðir, "pabbi pabbi eru nátttröll til í alvörunni" var spurningin í fyrrinótt þegar hún kom uppí, lagðist þvert á milli foreldra sinna, og bróðir hennar þurfti að berjast um plássið "sitt" milli mömmu og pabba.
Já þau eru falleg og yndisleg blessuð börnin. Núna er ég að horfa á heimildarþátt (elska heimildamyndaþætti um annarra manna trauma, barnsfæðingar, kerlingar í fangelsum og matarvenjur 350 kg offitusjúklinga)anyway núna er þáttur um barnsfæðingar í USA, meðalaldur mæðra heldur lægri en hér í Lundi eða ca 17 ára. Flestar eru dökkar á hörund, og amman með til að koma i veg fyrir að dóttirin fái epidural, "þetta á að kenna þér, verkir í fæðingu besta getnaðarvörnin,"
Yrði ég ánægð ef að dóttir mín eða sonur myndi eignast barn 17 ára, nei sennilega ekki, en myndi ég banna epidural, nei, aldrig i livet. Epidural í fæðingu er nú bara óvart spurning um líf eða dauða, og þá meina ég það. Ég er ein af þeim sem hefði dáið úr barnsförum ef ég hefði ekki fengið epidural, alveg ljóst. Ég var send heim með 1 í útvíkkun með annað barn mitt, ég hélt að ég væri bara alveg að fara að fæða!, Send heim, halló að drepast úr verkjum, pabbi getur vitnað um það, hann skutlaði okkur upp eftir, hefði betur komið með inn og skutlað mér heim aftur! Dóttirin kom ekki í heiminn fyrr en 12 klst síðar.
Þegar ég hef svo verið kölluð út um miðja nótt til að leggja epidural hjá konu opinn 1 cm, þá segi ég nú bara "ja ja och mig skickade ni hem"
Nei dóttir mín hún fengi sko epidural, alveg nokkuð ljóst. Þau jólin fékk ég bókina "Konur með einn í útvíkkun frá enga samúð" frá föður mínum, fæðingasögur Íslenskra kvenna.
Ég sýni öllum konum í fæðingu samúð, jafnvel með hálfan í útvíkkun, en ekki erum við nú allar eins, við fórum nokkrar íslenskar gellur saman í bíó um daginn og ein okkar var með 3 í útvíkkun. Ég spurði miðasöludömuna hvort hún væri ekki til í að lána henni handklæði, ef vatnið færi hún væri sko komin með þrjá í útvíkkun!! Mér fannst ég voða fyndin, en ekki miðasölukonunni.

löv Tobba

Útvarp Matthildur Útvarp Matthildur

2008-10-21T08:18:00.000-07:00

Ég legg til að RÚV endurflytji þættina Útvarp Matthildi. Höfundar voru Seðlabankastjóri ásamt tveimur góðum vinum sínum, þar lét hann ljós sitt skína, og ætti kannski að snúa sér núna að ritum dægurlagatexta eða að skrifa framhald að Útvarp Matthildi. Þættirnir í frumútgáfunni eiga þó vel við í dag eins og neðangeind dæmi sýna. Þættirnir eru af geisladiski sem einn af höfundunum, (þó ekki seðlabankastjóri) gaf mér í jólagjöf um árið. Snilld og hljóðar svo:

Seðlabanki heldur veislu þar sem boðið verður upp á eftirfarandi matseðil:

Í forrétt sem einungis verður veittur forréttindastétt eru boðið upp á loforð, bittlingar, utanferðir og embætti.
Svo verður súputeningi kastað og borin fram fjármálasúpa sem þjóðin mun síðan súpa seyðið af. Þá verður skálað í fljótandi gengi
Í aðalrétt verður réttur einstaklingsins sem verður boðinn fram ásamt óhagstæðum greiðslujafningi.
Í eftirrétt verður svo soðið naut á nývirki með blönduðum hagvöxtum borið fram með reyktum samborgarahrygg.

Ríkisstjórnin ætlar að hækka og lækka vexti,

Spiluð lögin Stalín út í tungsljósi, Stalín út í sjó.

Fréttastofunni hefur borist eftirfarandi yfirlýsing: Við mótmælum þeim ofsóknum á hendur okkur sem felast í ákvörðun Ríkisstjórnarinnar um að láta þá sem breiðust hafa bökin bera öll aukin útgjöld ríkissjóðs; Félag Matthildskra kraftlyftingamanna.

Bölsýnismenn, Bölsýnismenn höfum fyrirliggjandi í miklu magni ýmiss konar böl: áfengisböl, þjóðarböl, alheimilsböl, heimilisböl, hanniböl

Frá Náttúruverndarráði: Sparið náttúruna, hrein mey fjölgar ei, Náttúruverndarráð

Þeir sletta skyrinu sem eiga það, Mjólkursamsalan

Lokað eftir hádegi í dag, hnífurinn stendur í kúnni, Sláturfélag Suðurlands

Skreið til Nígeríu, skreið til Nígeríu! Hver skreið til Nígeríu?

Þátturinn við Ískápinn, Þórður Breiðfjörð sefar erfiðasta hungrið.

Uppáhaldskommentið mitt er hins vegar: Barnapíur, barnapíur, tek að mér að barna píur.
Af geisladiski Útvarp Matthildur hljóðupptökur 1971 og 1972

Lifið heil

Tobba

Læknabörn og nokkrir vinir þeirra!!

2008-10-20T13:40:00.000-07:00

Þetta þótti umdeilanlegt nafn á símaskrá læknanema, persónulega fannst mér það mjög fyndið.

Hér koma nokkar myndir úr afmælum barnanna, og svo þegar við Brynja tæmdum bílinn eftir Degeberga antikmarknad sl sumar, Bjartur voffi fékk að fylgja með.

Kökurnar bakaði Sigurbjörg Rutardóttir, enda vita allir sem mig þekkja, að margt er mér til lista lagt, en að baka get ég ekki, ekki einu sinni skúffuköku eða pönnukökur. Sigurbjörg hefur því séð um að baka lystilegar kökur fyrir afmæli barnanna minna, eftir þeirra ósk, í þetta sinn Little Pet shop terta handa Helgu, og prinsessutertu handa Einari mínum.

Hún er alger listamaður.

Takk Silla mín, mun launa þér þetta 27 nóvember!!

Jólagjöfin í ár!!

2008-10-20T08:12:00.000-07:00

http://www.landstil.com/product.asp?product=71815

Mig langar í svona í jóla og afmælis á þessu ári, kostar reyndar eitt stykki 12.000 NOK, sem er nú okurverð, óþolandi um leið og lýsingarorðið franskst er sett fyrir framan vöru, þá má bara hækka hana um 780%, og ég hef nú verið töluvert á frönskum mörkuðum, og veit því hvað hlutirnir kosta þar,

En læt mig nú samt dreyma um svona stjaka, með svona grábleikum postulínsblómum.
og hvítan glerskáp, helst stóran, og breiðan, með skápum neðst,

Ekki er þetta nú mikið sem ég óska mér.
Vildi bara deila þessu með ykkur.

Tobba

Should I stay or should I go?

2008-10-19T12:17:00.000-07:00

Búin að sitja með henni Brynju í allan dag upp í sófa að skoða gömul híbýlablöð, og við látum okkur dreyma um allt sem við ætlum að kaupa okkur áður en við flytjum heim.
Heim til Íslands.
Kristallskrónur, langt borð með gömlum fjölum, amk 3 metra langt, hvítir stólar, skenkar og glerskápar sem við ætlum að kaupa á loppisum og gera upp, matarstell, vatnsglös, hvítir dúkar, .....
En svo er spurninginn, á maður að yfirgefa landið sem hefur verið mér og mínum gott, og fara heim, þar sem maður veit ekki hvort hlutirnir eru svo rosalega góðir lengur.
Mig langar ekki að flytja úr húsinu mínu hér í litla 2 herbergja íbúð í Breiðholti, þar sem hrekkjusvín búa í hverjum stigagangi, og ég er 45 mínutur að komast í Vesturbæinn til mömmu og pabba á laugardagskvöldi.
Mig langar ekki að fara að versla í Bónus eða Hagkaupum þar sem parmaskinkubréf ef það verður þá til, kostar 3904 kr og parmesan ostur 2439 lítið stykki, melónur hálf á 980 kr.
Vissulega eru læknalaunin heima betri en hér, enda ekki mjög erfitt, og vaktirnar vel borgaðar, (hér ekki borgaðar över huvudtaget vegna ekonomikris hos Region Skánn)
Hvað mun hús kosta, á maður að flytja til Reykjavíkur eða Akureyrar,
Mig langar í landið mitt, ég sting nefinu mínu djúp djúpt ofan í blóðbergið mitt núna sem Sillan mín smiglaði (með yfsiloni Tobba mín, heyri ég afa minn segja komið af danska orðinu smugl) smygglaði (eitt eða tvö g, sko ég hef búið hér of lengi, alls 13 ár í tvemur hollum með 20 ára millibili) í handfarangri. Mig langar í fólkið mitt, vöflurnar hennar ömmu, vinkonur mínar, sundið, fjöllin, íslenska kókið í gleri, lakkrísrúllu með síriuslengju, Bæjarins bestu pylsur, Brynjuís. Mig langar í tengdamömmu og píanóíð mitt, sem hún passar svo vel. Mig langar í allar fallegu mágkonur mínar. Mig langar aftur í brúnkuúðun með Gunnu vinkonu.
En á maður að flytja heim, væntanlega á næstu 2 árum.
Svíþjóð hefur gert okkur öllum gott, en núna sakna ég landsins míns, kannski af því það er í kreppu, og þá finnst manni eins og það sé barasta stríð þarna heima og maður verði að vera þar, í til að halda utanum sig og sína, "knús í hvert hús" bol og ég veit ekki hvað, ekki til skeinó í Bónus og hvergi til sykur, hveiti, pasta og hrísgrjón, skortur á erlendum vörum, bráðum borða Íslendingar aftur slátur, rófur, kartöflur og soðinn fisk, reykt hangikjöt og saltfisk. Engin erlend herlegheit, liðin er tíð sú, sýna þarf aftur farmiða ef maður ætlar erlendis og manni er skammtað peningar, evrur, því fallega íslenska krónan okkar er látin, jarðaförin verður auglýst síðar, og þeim sem vildu minnast hennar er bent á að þeir hafi ekki efni á því. Lífeyrinn farinn og fólk hefur ekki lengur efni á því að hætta að vinna, námsmenn flytja aftur heim, vextirnir og verðbólgan og vísitala, er það eina sem talað er um. Gunna sagði mér að dömubindapakki hefði hækkað úr 700 í 1000 á einni viku. Best að fara að nota tuskur, klippa sundur lök og þvo eins og amma gerði.
Samt, samt selst dýrasta kognakið sem til er í ÁTVR í síðustu viku, staðgreitt, utan af landi í gegnum síma, hann ætlar víst að sækja það eftir helgi, 300 000 ISK, verði honum að góðu, það er frá 1888, og ég held barasta að ég segi nei takk væri mér boðið.
Vinkonur mínar fá sér vodka í vatni á barnum, til að spara blandið, því það er svo dýrt, og sennilega ekki til kók lengur, heldur bara Sanitas appelsín í flösku.
Af hverju vill maður þá flytja heim.
Ég vil fá svör, frá ykkur sem búið þarna ennþá, hvað er að gerast með land mitt og þjóð.

Svíþjóð er ágætis land og svíar eru alltaf mjög við hæfi, liggja ekki á skoðunum sínum, setja strikamerkið alltaf á réttan stað og eiga ekki til orð þegar ég og Brynja verslum saman og hvolfum úr körfunni og erum búnar að raða í alla pokana þegar síðast varan er bíbbuð.
Þeir virðast ekki hafa fattað það ennþá að maður má alveg byrja að raða í poka, maður þarf ekki að fylgjast með ferð strikamerkisins, það kemur allt af sjálfu sér!!
Get bara ekki hætt að pirra mig á sömu hlutum og ég pirraði mig á fyrst þegar ég flutti hingað, hvað konurnar eru lengi að afgreiða í apotekinu því þær þurfa að sýna viðskiptavininum að maður á að nota hægri hendi til að spreyja í vinstri nös, og öfugt. Má maður ekki kaupa sér panodil án þess að fá fyrirlestur um hvernig maður eigi að kyngja þeim!
Ómálaðar konur í fótlaga ekkóskóm með Fjällräven bakpoka, með úr sér vaxið permanent.
Þetta er nú tæpast lýsing á íslenskum valkyrjum. Allavega ekki þeim sem ég þekki.
Kostir Svíaríkis eru margir, veðráttan og skranið, jarðaberin og rósirnar,
En rósir vaxa líka á Íslandi, jarðaberin kannski ekki alveg jafn góð, þessi úr Hveragerði.
Núna fara vinir manns að týnast heim, og eigum við þá bara að verða ein eftir, vorum fyrst út og verðum við líka síðust heim. Hvernig eiga börnin eftir að dafna í íslensku skólakerfi, þar sem gefnar eru einkunnir, eitthvað sem má ekki gera hér, því það er mismunun, diskriminering, og það er bannað.
Ég þarf bara ráð, fylgi ég hjartanu fer ég heim, og fyrr eða síðar þegar ég verð loksins búin með þetta endalausa blessaða nám mitt, mun ég væntanlega fara heim.
Á ég þá eftir að muna eftir því sem ég saknaði sem mest að heiman, skyrinu og fólkinu, að allt reddast, eða á ég eftir að sjá Svíaríki í hyllingum,
Á ég eftir að verða eins og allir virðast verða, gleyma mér í materialismanum og kaupa mér plasmasjónvarp og allt það flottasta og fínasta sem til er á markaðinum.
Hvað er að gerast með land mitt og þjóð.

Ætli það vanti lækna í Barcelona bara, hef heyrt að þar sé gott að vera, parmaskinkan er víst helvíti ódýr, tungumálið fallegt, konur í háum hælum, börn bróðir míns leika sér í sandinum á meðan íslensk börn eru komin í hosur og húfur, í ullarnærfötum frá 66 Norður.

Er kannski bara málið að kaupa sér hús þar við hafið, úr kalkstein, missa sig á spænskum marköðum, hef nú einu sinni lært tungumálið en aldrei komið þangað.

Hola me llamo Tobba, soy una islandesa, ætli manni verði hleypt inn í búðir, ef maður er Íslendingur, bara spyr.

þarf ráð, frá vinum mínum og fjölskyldu, hvað á maður að gera.

Ykkar Tobba.

ps getur einhver sagt mér gengið á íslensku krónunni í dag.
(finn ekki spurningamerkið á íslenska letrinu, er það ekki merki þess að ég hef búið erlendis of lengi)

Tímafrekt að blogga

2008-10-19T03:30:00.000-07:00

Kæru vinir og ættingjar nær og fjær.

Sé því miður fram á að þurfa að fresta doktorsvörn minni enn einu sinni þar sem ég þarf bara að vera heima og blogga.

Með von um að þið sýnið mér skilning, en þetta er bara miklu skemmtilegra en að skrifa um viðtaka og bakteríuafurðir og mólekúl, sem engin nennir að lesa nema kannski heittelskuð móðir mín, því hún er nú vísindamanneskja í húð og hár.

Ég bara vissi ekki að maður gæti strax orðið svona bloggháður,
finnst þó frekar lítið um komment, en bíð róleg,
Sveinbi út að hjóla með börnunum, og ég hefði náttúrlega farið með ef ekki hefði einhver ljótur þjófur stolið fína hjólinu mínu, nú auk þess sem ég þarf að sinna nýju iðju minni,

bless í beli

Sveinbi kominn heim og núna ætla ég að grátbiðja hann um að kommenta á mig.

Heimilið í sumar

2008-10-19T03:24:00.001-07:00

Forfallin

2008-10-19T02:48:00.000-07:00

Viðurkenni hér með að ég er orðin forfallin bloggisti.
Að ég skildi ekki vera löngu búin að fatta þetta!
Eg er náttúrlega samt ein af þeim sem fékk mér gemsa í fyrra, og sænskt legitimation eftir að hafa búið hér í 5 ár, notaði alltaf bara íslenska landsbankadebetkortið mitt.
Núna bíð ég bara og vona að hyskið mitt þarna heima og í Barcelona fari nú að kommenta á mitt flotta flotta blogg, sem dís minna drauma, drottningin ein og sanna nútímastúlkan hún Nanna, hjálpaði mér að búa til, og Sveinbi minn líka.
Ég er að spá, þið sem hafið bloggað frá örófi alda, hvað er normalt að blogga oft svona á fyrstu sólarhringunum, hvað er eðlilegt að maður kíki oft hvort einhver hafi kommentað á mann,
Ég er búin að ákveða að the more the merrier, þannig að þeim mun meira þeim mun betra enda ekki til neitt sem heitir ofskreytt jólatré, ekki satt Brynja mín

Bless í beli
sjáumst eftir 5 mínutur, eða minna
Blogg-Tobba

2008-10-19T02:46:00.001-07:00

2008-10-19T02:45:00.000-07:00

2008-10-19T02:34:00.000-07:00

2008-10-19T02:33:00.001-07:00

2008-10-19T02:33:00.000-07:00

2008-10-19T02:32:00.000-07:00

2008-10-19T02:31:00.000-07:00

2008-10-19T02:30:00.000-07:00

2008-10-19T02:27:00.001-07:00

2008-10-19T02:27:00.000-07:00

2008-10-19T02:26:00.001-07:00

2008-10-19T02:26:00.000-07:00

2008-10-19T02:25:00.001-07:00

2008-10-19T02:25:00.000-07:00

2008-10-19T02:24:00.001-07:00

2008-10-19T02:24:00.000-07:00

2008-10-19T02:23:00.000-07:00

2008-10-19T02:22:00.001-07:00

2008-10-19T02:22:00.000-07:00

2008-10-19T02:20:00.000-07:00

2008-10-19T02:19:00.000-07:00

Tobba tútta að æfa sig að setja inn gamlar myndir

2008-10-19T02:04:00.001-07:00

Hope hope hope = von von von

2008-10-18T14:38:00.000-07:00

Elsku þið

Var í matarboði, hjá vinkonu minni og hennar fjölskyldu,
sonur hennar, fyrsti vinur hans Einsa míns þegar við fluttum hingað til Sverige
hefur eftir langan, langan alltof langan tíma verið greindur með hvítblæði.
Sit á móti þeim, og þau eru öll með svaka flott hálsmen,
og ég segi eitthvað svona í bríaríi,
mig langar líka í svona hálsmen
og þá horfa þau á mig og segja Tobba mín
þú átt líka svona hér, svo setur pabbinn hálsmenið um hálsinn á mér og
segir þú ert verndarengilinn hans Elíasar,

Nú er ég allt í einu orðin verndarengils barns, og því fylgir ábyrgð
horfði í augun á honum og sagði
"Elías, nú er ég komin með hálsmen eins og pabbi og mamma þín og ég skal vernda þig
frá öllum illu og passa þig og sjá til þess að þú verðir frískur".

Auðvelt að segja, erfitt að vera það, en það veit bæði Guð og menn
að ég ætla mér að þetta barn verði frískt,
að ég vil að honum batni

að ég mun ekki taka af mér þetta hálsmen fyrr en eftir mörg ár.
á því stendur eitt orð,
von
von
von

og í alvöru
ef öllu eru á botninn hvolft,
þá skiptir allt annað minna máli, en velferð og heilbrigði barnanna okkar.

ykkar Tobba

Betra seint en aldrei

2008-10-18T08:32:00.000-07:00

Nafnið sultublogg á sér sögu, og hún er svona,

Þegar ég fæddist, var ég óvenju fallegt og ljúft barn, er mér sagt, og þegar vinir hans pabba, Svenni, Maggi Bö og Árni Tómas og Þórarinn komu í heimsókn til að skoða mig sagði pabbi minn tvennt,
"Strákar, finnst ykkur hún nokkuð með stórt nef", halló ég var nýfædd, og by the way ekki með stórt nef, þrátt fyrir að það hafi nú vaxið síðan, pabbi óttaðist mest af öllu að ég fengi hið svo kallaða Skambinstaðarnef, sem þótti allt of stórt og alls ekki fallegt.
þegar pabbi var svo spurður af vinum sínum hvað ég ætti að heita sagði hann Sulta
"Siggi þú getur ekki skírt barnið Sultu", þá svaraði pabbi, "hvað er að ykkur strákar, amma mín hét Sulta!! (sem var náttúrlega bölvuð lygi en þeir vissu náttúrlega ekki betur)
Sulta Sigurðardóttir, finnst ykkur það ekki flott nafn strákar,
ha jú jú Siggi minn, þarna hafið þið Sultu nafnið mitt

Sko, ég vissi nú varla að ég væri með þessa heimasíðu, en ástin mín bjó hana til handa mér og mig langaði svo að hafa hana svaka flotta, og hélt að þetta væri eitthvað ísi písi, en komst svo að því að þetta er nú barasta frekar flókið dæmi, að koma sér upp einni skitinni bloggsíðu.
Finnst reyndar mjög fyndið að Gúa "nýja eða gamla vinkona mín" frá Seyðis hafi verið sú fyrsta sem commentaði á mig, og ég var nú barasta í vandræðum að finna hvar þessi blessuðu komment lægju.
Alla vega,
núna ætla ég loksins að byrja að blogga, og mottóið mitt verður að vera með vinsælustu og flottustu og skemmtilegustu og fyndnustu bloggsíðu í heimi, svona bloggsíða sem er í raun þá alveg eins og ég, (OK var að byrja á túr og mér finnst ég nú bara vera gömul fitubolla, með nýjar unglingabólur eða kerlingabólur), en
setti samt í mig linsur og meikaði mig og málaði, fór yfir í kaffi til Brynju og Valla, í afmæli litlu Dagrúnar, og þar las ég upp bréfin frá Gúu, og rifjaði upp Seyðisfjörð.
Á Seyðisfirði gerðist þetta í minningu minni 1977
Drakk mitt fyrsta kampavínsglas og síðan hef ég alltaf elskað kampavín

Fyrsti kossinn, var reyndar ekki góður, prestsonurinn réðst á mig í garðinum á Miðtúni og slefaði framan í mig, mér fannst það viðbjóðslegt og ætlaði sko aldrei að vera með rauðhærðum karlmanni, giftist reyndar einum slíkum og börnin mín eru bæði rauðhærð, eins og ég.

Sá hval

Fór í sund með pabba upp á Egilsstaði og í karlaklefann, var akkurat í vitlausri hæð og fannst þetta ömurlegt, gerði mér grein fyrir að 5 ára stelpur ættu ekki heima í karlaklefa í sundi

Eldri prestsonurinn pissaði á dökkbláu sokkabuxurnar mínar, og ég man ennþá eftir hvað pissið hans var volgt, hvað ætli hann geri í dag blessaður sá.

Stalst í páskaeggið mitt.

Skar næstum af mér fingurinn þegar mamma skildi mig eftir eina heima (5 ára halló) og ég ákvað að gera hádegismat, og fann engan hníf nógu beittan og endaði með kjötexinni hans pabba, setti á mig rauðu útprjónuðu vetlingana mina og labbaði af stað upp á spítala, mætti mömmu og tók af mér vetlinginn og snjórinn litaðist af blóði, sem var reyndar líka út um allt hús, en henni var nær að skilja mig eftir eina, pabbi saumaði mig með öngli og svo fékk ég sagagrjónagraut hjá eldhúskerlingunum á spítalanum.

Hélt á Árna bróður ein niður stigann og missti hann næstum því.

Kiddý passaði mig og kenndi mér að slípa steina, lukkusteinana mína sem ég hef í gegnum tíðina gefið fólki sem á bágt, held að ég eigi einn eftir. Man eftir húsinu hennar, og grænu eldhúsinnréttingunni

Lék mér við Söru Gylfa sem ég kynntist upp á nýtt 15 árum seinna.

jæja þetta var nú Seyðis, í mínum huga, grasið okkar var hátt og slegið mer orfi og ljá og það var gamall maður sem gerði það.

Mikið er nú gaman að blogga, ennþá skemmtilegra væntanlega að fá einhver viturleg komment, um hvað ég sé nú þegar orðinn professional bloggari.

Guð veri með ykkur, því ég hef ekki tíma til þess eins og amma Gústa sagði alltaf
ykkar Tobba

test

2007-10-10T03:24:00.001-07:00

sofandi

2007-10-10T03:04:00.001-07:00

Það eru ekki allir sem geta bloggað og sofið um leið.